تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 582

مساهمون:

ص٥٨٢
( 14 ) - ب : درين پرزن برنايى است . ج : برناى است . د : درين بيرون برنايى است . ( 15 ) - ب : بايد وى را بخوانيم . د : بايد وى را بياريم . ( 16 ) - ب ، د : برويد و بخوانيد . ج : برو و بخوانيد . ( 17 ) - ب : و وى . ( 18 ) - ب : خورده بود آوردند به جاى خود . د : نه به حال خود بود وى اين بيت برخواند . ( 19 ) - الف : در حاشيه با قلمى ديگر : من المودة لم يعدل به سبب . ب : صدق ليس بينهم نسب . ب ، ج ، د : + الابيات . ( 20 ) - ج ، د : كارى بخواست . ( 21 ) - الف : و خوشى قوم وقت همه خوش گشت . د : و خوشى همه خوشوقت گشتند . ( 22 ) - د : و شيخ ابو بكر . ( 23 ) - ب : به زور آورد . ج : و مذق افتاد بر سر سجادهء پير . د : مطرب را قذف افتاد در سجاده پير . ( 24 ) - ب : هيچ مگوئيد . د : شيخ گفت هيچ نگوئيد . ( 25 ) - د : تا به حال خود . ( 26 ) - ب : بخفتيد . ( 26 ) - د : ندارد . ( 27 ) - ب : روز شد . د : چون روز ببود آن جوان با . ( 28 ) - الف : و به جاى خود . ب : آمد بنگريست . ج : بنگرست . د : باهوش آمد بنگريست . ( 29 ) - ب : خود را بر سجاده ديد در پيچيده . د : در سجاده پيچيده . ( 30 ) - الف : متحير بماند كه من كجاام و اينجا چون افتادم بانگ برآورد كه از بهر خداى را اين چه حالست و من اينجا چون افتادم . ب : متحير بماند كه من كجاام و ايدر چون افتادم . د : متحير بماند گفت از بهر خداى را . ( 31 ) - ب : فراز آمد وى را گفت . ( 32 ) - ب ، ج : و چون رفته . د : وى را گفت كه حال چه بود وى آن . ( 33 ) - د : بيرايه‌هاى خود بشكست و جامه بدريد و توبه كرد . ( 34 ) - الف : مرقع پوشيد . د : و مرقع . ( 35 ) - د : و چون شيخ . ( 36 ) - ب : به پيرى خانگاه وى را . ج : به پيرى خانقاه او را بنشاندند . د : وى را به جاى شيخ بنشاندند . ( 37 ) - ب : و معاملهء . ( 38 ) - ب ، ج : كه ورزيد . د : « كه ورزيده بود » ندارد . ( 39 ) - ب : محمد بن طبرانى بود و پسر وى ديده بودم . ج : محمد ابن طبرانى بود و من پسرى وى ديده‌ام . د : پسر وى ديده‌ام . ( 40 ) - ب : به هراة آمد به خانگاه شيخ عمو . د : به هراة آمد به خانقاه عمو . ( 41 ) - د : جوان بود سخت ظريف و آن . ( 42 ) - د : ما را آن بيت برخوان . ( 43 ) - ب : او آن را برمىخواند . ج : برمىخواند . د : وى آن بيت‌ها برخواندى . ( 44 ) - ب : شيخ عمو و احمد . ( 45 ) - ب : سخت نيك آن بيت‌ها تمام ياد داشتى . ج : صحب نيك . ( 46 ) - الف : كه وى خود چيزى بردانست خواند . ب : برنتوانست خواند . ( 47 ) - د : از « شيخ عمو » تا اينجا ندارد . ( 48 ) - ب : پس از آن كسى اين بيت‌ها . ج : كه پيش از آن . د : اين ابيات كسى . ( 49 ) - الف : و من خود در كتاب تمام يافتم . د : به من آورد تمام و آن اينست . ( 50 ) - ب ، ج ، د : به نسب . ( 51 ) - ب : تراضعوا ذرة .