تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 352

مساهمون:

ص٣٥٢
( 14 ) - ج ، د : « كه » ندارد . ( 15 ) - ب : و پدر وى بامل بود . ( 16 ) - ب : هربار به راهى نو رفتى . ج ، د : هربار در راه ديگر رفتى . ( 17 ) - ب : و هر چيز كه . ( 18 ) - د : درست كردن توكل را . ( 19 ) - د : راه شناسم . ( 20 ) - ب : جز اين . ج ، د : جز زين . ( 21 ) - ب : در راهى رفته‌ام بر زر و در راهى بر ماران . ج ، د : در راهى رفته‌ام پرسيم و در راهى پرزر و در راهى برفته‌ام پرماران . ( 22 ) - الف : ايشان او كندم . ب : مىافكندم . ( 23 ) - ب : گفت وى امام است وى را . ( 24 ) - د : كتاب وى را ديده‌ام . ( 25 ) - ب : خضر بود . ( 26 ) - ب ، د : شيخ ابو بكر . ( 27 ) - الف ، ج : وقت . ( 28 ) - ب ، ج ، د : چه شگفت ديدى . ( 29 ) - د : ابراهيم همراهى خواهى . ( 30 ) - ب ، ج ، د : رشكين . ( 31 ) - ب : « كه » ندارد . ( 32 ) - ج : شيخ خرقانى . د : شيخ ابو الحسن خرقانى . ( 33 ) - د : « كه » ندارد . ( 34 ) - الف : و اگر از هرى شب . ب : وار از هرى شب . د : ور از هرى . ( 35 ) - ب : به مكه شوى توبه كن . ج ، د : به مكه روى . ( 36 ) - ب : خواص گفت . ج : ابراهيم خواص گفته . د : خواص گفته . ( 37 ) - ب : العلم كلمة . ( 38 ) - الف : لا يتكلف ما كفيت و لا تصنع ما استكفيت . ب : لا يتكلف ما لقيت و لا تضيع ما استلقيت . ( 39 ) - ج : گفته . د : و هم وى گفته . ( 40 ) - الف : گفت . ( 41 ) - د : ساكتا . ( 42 ) - ب : و تذهب . ( 43 ) - الف ، ب : بو الحسين . د : ابو الحسن . ( 44 ) - د : + نشسته . ( 45 ) - الف : دوگانگى بجاى . د : دوگانگى برجاست مجوسيت برجاست . ( 46 ) - الف : مرا برگرفت . ( 47 ) - ب : و به زير خود . ج ، د : و بر خود . ( 48 ) - د : كه بوده . ( 49 ) - ب : نگريست . ( 50 ) - الف : + شعر . ب : للخواص . ( 51 ) - د : گفت كه . ( 52 ) - ب : « كه » ندارد . ( 53 ) - الف : در خواب با من گفتند . د : در مسجد فرا من گفتند . ( 54 ) - ب : از آن ما بينى . د : كه دوستى از آن ما خواهى ببينى . ( 55 ) - ج ، د : بر سر . ( 56 ) - الف ، ب ، ج ، بر سر كوه توبه . ( 57 ) - ب : و چند سبهر سبر گرد . د : و چند سپر سبز گردور گرد او . ( 58 ) - الف : برف نيامده بود . ب : كه چندانك برف . ج ، د : برف آمده بود . ( 59 ) - ب : در عرق غرق بود . ج : در عرق غرقه و آرند . ( 60 ) - الف ، د : گفتم كه . ( 61 ) - الف : به چيز يافتى . ( 62 ) - ب : وقتى كسى وى را ديد در بيابانى حيوه زده . ( 63 ) - د : « آن كس » ندارد . ( 64 ) - الف : ز چه مىنشينى . ( 65 ) - ب : ملوك دنيا دانندى كه من ايدر فرا درم . د : اى بطال كه اگر ملوك دنيا دانند كه من ايدر فرا چه‌ام . ( 66 ) - الف : به شمشير به سر . ب : من آمدندى . ج : به شمشير به سر . د : من آيند . ( 67 ) - ب : وقتى به سر سجاده در مسجد رى نشسته بود . ج : بر سر سجاده . د : وقتى در مسجد رى نشسته بود كسى . ( 68 ) - الف : كسى فراشد و مشتى . ب :