در بصره - كه در بصره جوىها بسيارست . پس گفت : ار بگذارى 26 ترازيم ، و ار ببرى 27 به تو آيم . در وقت برفت 28 .
إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
« 1 » .
6 - شيخ الاسلام گفت كه 29 : اين قوم يعنى دوستان او او را زيند و به او زيند 30 و او را ميرند و به او 31 خيزند ، كه منافق و همه خلق آن را زيند 32 تا خورند و خود را زيند . و مؤمن و دوستان او آن را 33 خورند تا زيند و او را زيند و به او زيند 34 .
اختلاف نسخهها
( 1 ) - الف : شاگرد ابو المظفر كرمانشاهى كنيت او ابو الفضل عباس بن الشاعر الازدى .
( 2 ) - الف : يگانه مشايخ شام در وقت خود .
د : مشايخ شام بوده در وقت خويش .
( 3 ) - الف : زبان نيكو و فتوت ظاهر .
( 4 ) - ب : كرمانشاهى آيد .
( 5 ) - ب ، ج : ابو الفضل عباس بن احمد بن الشاعر الازدى .
( 6 ) - ب : شيخ الاسلام گويد كه يك .
( 7 ) - الف : يكتن ديدم كه وى را ديده . د :
كه وى را ديده .
( 8 ) - ب : سيدى بوده . ج ، د : + و بزرگ .
( 9 ) - ب ، د : شيخ ابو القاسم سلمه .
( 10 ) - ب : شام بوده و شيخ شام آيد .
( 11 ) - ج : بر بالش .
( 12 ) - ب : عباس بن حافظ بودم .
( 13 ) - ب : گفتم چونى و حال تو چيست گفت . د : گفتم حال تو چونست گفت .
( 14 ) - الف : كنم بر پاى كنم كه بروم و يايم ؟ ؟ ؟ . ب : اگر اختيار كنم كه بروم يايم ؟ ؟ ؟ .
( 15 ) - ب : وار .
( 16 ) - در آرزو و مقصر آيم . ب : مقصر بوم .
( 17 ) - ب : كه ببر دعوى دارى بود . ج :
ار گويم . د : ار گويم كم ببر .
( 18 ) - گويم باز گدار .
( 19 ) - الف : كراهت .
( 20 ) - د : خود چه كند و چه گويد .
( 21 ) - ب ، ج : گويد كه . د : شيخ ابو سعيد .
( 22 ) - ب ، ج : وى در وقت . د : وى در حال برفت .
( 23 ) - ب : شعر . ج ، د : ندارد .
( 24 ) - ب ، ج ، د : و لو .
( 25 ) - د : دانى كه زندگانى مرا از براى جوى كندن نمىبايد و آن وقتى بود .
( 26 ) - ب : ار بگدارى .
( 27 ) - ب ، ج ، د : ور ببرى .
( 28 ) - ب ، د : و در وقت برفت .
( 29 ) - ب ، د : « كه » ندارد .
( 30 ) - الف : دوستان او ورازيند . ب : و بازو زيند . ج : و با او زيند .
( 31 ) - ب : و با او .
( 32 ) - د : خلق او را زيند .
( 33 ) - د : او او را .
( 34 ) - الف : + و اللّه اعلم .
هامش
( 1 ) قران انعام / 162 .