آگاه هستند " . ( 1 )
ابوبصير يكى از شاگردان امام صادق ( عليه السلام ) در مورد گفتگوى امام ( عليه السلام ) با لغت پارسى مى گويد :
در محضر مقدس پيشواى هفتم نشسته بودم و افتخار حضور داشتم مردى از خراسان
شرفياب گرديد و خواست با زبان عربى با امام گفتگو كند . امام پاسخ او را با زبان فارسى
سره داد . مرد خراسانى حيرت زده و با تعجب پرسيد اى پسر پيامبر ! من با اين دشوارى با
شما به عربى سخن گفتم چون فكر مى كردم پيشواى من جز با اين لغت با لغت ديگرى
آشنايى ندارد و اكنون مىبينم شما فارسى را شيواتر از من أدا مىكنيد . امام فرمود :
شگفتا ! اگر اين چنين باشد كه شما هم ندانيد و من هم . . . پس فرق و امتياز من با شما چه
خواهد بود ؟ ( 2 )
درست است امروز با وسائل كنونى فرا گرفتن يك زبان خارجى به افراد مستعد ، چندان
مشكل نيست ولى با توجه به اوضاع آن روز كه روابط و امكانات ، محدود بود و فراگيرى
يك لغت بيگانه چندان ضرورت و لزوم هم نداشته و انگيزهاى هم بر چنين عملى نبود
توجيه منطقى علم و آگاهى امام ( عليه السلام ) را جز از راه مخصوص علم پيشوايان معصوم ( عليه السلام ) كه
در كلاس الهام و وحى دوره ديده باشند ، چاره ى ديگرى نيست كه در بخش " تربيت
يافتگان " نمونههايى از دانش و آگاهى امام ( عليه السلام ) به نظر گرامى خواننده عزيز ، خواهد رسيد .
عبادت و زهد او
عبادت هر فرد در محدوده ى معرفت و شناسائى او از پروردگار عالم ، اندازه گيرى مى گردد .
محال است فردى بدون معرفت كافى و لازم نسبت به پروردگار خود ، عبادت و ستايش
شايسته اى را انجام دهد از اينرو آنان كه شناسائى كامل از مبدء غيبى دارند و مراحل
ايمان و عقيده را طى كرده اند عبادت و ستايش يكى از لذت بخش ترين مراحل زندگى
آنان را تشكيل مىدهد و لذتى بالاتر از آن حالت را ندارند .
امام هفتم ( عليه السلام ) در دودمان قدس و تقوى و در بيت رفيع زهد و عبادت ، پرورش يافته بود
هامش
1 . سيرة الائمة الأثنى عشر ، ج 2 ، ص 310 .
2 . المجالس السنيه ج 2 ، ص 524 .