شهادت در راه خدا
روز 25 رجب ياد روز شهادت مردى است كه به قدرت مسلط زمانه اش " نه " گفت و تا به
آنجا رفت كه رژيم طاغوتى هارون براى ادامه ى حيات ننگين خود همه عوامل و
نيروهايش را به ستيزه با انسان آزادهء زمان بسيج كرد .
يك كلمه " نه " به دستگاه فساد هارون گران تمام شد . او نه گفت و تمام رزمندگان علوى در
صفوف ايستاده در كنار او صف زدند و قيام ها و نهضتها آغازيدند و در راه پيروزى حق بر
باطل ، وحفظ حرمت و رسالت اسلام تا پاى جان و چوبهء دار و سلولهاى زندان
پايدارى نمودند و از خود حماسههايى به جا نهادند كه تا نابودى و از بين رفتن دستگاه
جبار بنى العباس ادامه يافت و نام پيشواى آزادى بخش جهان اسلام را جاويدان ساخت
و هنوز هم كه چندين قرن از مبارزات امام ( عليه السلام ) مى گذرد و مردم آزاده به دستگاه ستمگرى
هارون با ديده ى نفرت و لعن مىنگرند و مسببين و طراحان نقشههاى ضد انسانى را
شايسته ى نام انسانى نمى دانند .
اكنون بايد ديد عامل اين طرح شيطانى و نقشه خائنانه چه بوده است ؟ نفوذ معنوى و
تفوق روحى ، تبار و الا ، علم وافر ، فضيلت بى كران ، شخصيت ممتاز ، تقوا و فضيلت ، شهرت
و اعتبار اجتماعى ، مقام معنوى ارزنده ، همه و همه صفات ويژه اى بودند كه هارون و
سردمداران خلافت عباسى از آن نصيبى نداشتند و اين نوع برجستهگىهاى فضيلت
امام ( عليه السلام ) هر كدام به نوبت خود مى توانست عوامل تحقير شخصيت پوشالى هارون را
فراهم سازد و او مى خواست با حبس و بازداشت امام ، عقده ها و حقارتهاى درونى خود
را جبران والتيام بخشد ، غافل از آنكه اين نوع شكنجه ها ، روز به روز بر مقبوليت امام و
محبوبيت او مى افزايد و مبغوضيت و عامل شكست و سقوط هارون را فراهم مى سازد .
در سال 179 بود كه هارون پس از گذراندن مراسم حج بنا به پاره اى از سعايت ها و
گزارش هائى كه دربارهء فعاليتهاى روحانى امام ( عليه السلام ) به او رسانده بودند او را از مدينه تبعيد
كرد و زندانى و بازداشت نمود . ولى زندانهاى مكرر و متوالى هارون ، نتوانست موسى بن
جعفر ( عليه السلام ) را از بازگويى حقيقت باز دارد و او را مطيع و فرمانبردار گوش و زبان بسته ى