اين بزرگوار و فرزند عاليقدرش ، مشكلات و متشابهات قرآن را با ارشاد و راهنمائى و
توضيحات لازم ، در عصر خود و ديگر اعصار باز گشوده اند كه ما محض تبرك وتيمن و ارائهء
رهنمود به بازگوئى چند مورد كوتاه و مختصر ، بسنده مى كنيم طالبان تفصيل را ، به
كتابهاى مفصل تفسيرى وفقه مبسوط واستدلالى اماميه إرجاع مى دهيم كه سرشار از
رهنمودها و ارشادات تفسيرى اين پيشواى معصوم ( عليه السلام ) و امام صادق ( عليه السلام ) مى باشد . اينك
نمونههايى از آن اقيانوس بى كران تفسير امام ( عليه السلام ) :
1 . اميد بخش ترين آيه :
قال حرب بن شريح : سمعت ابا محمد بن على 7 يقول : " انكم معشر اهل العراق
تقولون أرجى آية في القرآن * ( يا عبادى الذين اسرفوا على انفسهم لاتقنطوا من روح الله ،
ان الله يغفر الذنوب جميعا ) * وإنا اهل البيت ، نقول : " ارجى آية في كتاب الله " * ( ولسوف
يعطيك ربك فترضى ) * . ( 1 )
حرب بن شريح گويد : كه از امام ابوجعفر محمد باقر ( عليه السلام ) شنيدم كه مى فرمود : اى گروه
مردم عراق ! شما معتقد هستيد كه اميد بخش ترين آيه در قرآن مجيد ، آيهء غفران است
جائى كه مى فرمايد : " اى بندگان من كه به خود اسراف ورزيده ايد از روح پروردگار نااميد
نگرديد كه خداوند تمام گناهان را مى بخشد " .
ولى ما اهل بيت معتقديم كه اميدبخش ترين آيه در قرآن مجيد آيه اى است كه
خطاب به پيامبر اسلام مى فرمايد : " به زودى خداوند آنچنان به تو عطا و بخشش خواهد
داشت كه خود راضى و خشنود گردى " . يقينا رضايت و خشنودى پيامبر اسلام ، كه خود
معيار حق و باطل و شاخص احكام وطاعات و معاصى است از عفو و بخشش بيكران الهى
حكايتها خواهد داشت .
2 . عفو و مغفرت :
قال الله الحكيم : * ( ليشهدوا منافع لهم ) * قال محمد بن على الباقر ( عليه السلام ) : ليشهدوا العفو
هامش
1 . سوره الضحى ، آيه 5 .