متن پيمان
ماده اول : حسن بن على ( عليه السلام ) حكومت و زمامدارى را به معاويه واگذار كرد به شرط آنكه
معاويه طبق دستور قرآن مجيد و روش پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) رفتار كند .
ماده دوم : بعد از معاويه ، خلافت از آن حسن بن على ( عليه السلام ) خواهد شد و اگر براى او
حادثه اى پيش آمد ، حسين بن على ( عليه السلام ) زمام امور مسلمانان را در دست مى گيرد و نيز
معاويه حق ندارد كسى را به جانشينى خود انتخاب كند .
ماده سوم : بدعت ناسزا گفتن و اهانت نسبت به امير مؤمنان ( عليه السلام ) و لعن كردن آن
حضرت ، در حال نماز موقوف گردد و از اميرمؤمنان جز به نيكى ياد نشود .
ماده چهارم : مبلغ پنج ميليون درهم ، كه در بيت المال كوفه موجود است از تسليم به
حكومت مستثنى است و بايد زير نظر امام مجتبى ( عليه السلام ) مصرف شود .
و نيز معاويه بايد در تعيين مقررى وبذل مال ، بنى هاشم را بر بنى اميه ترجيح بدهد .
و همچنين بايد معاويه از خراج " دارا بگرد " مبلغ يك ميليون درهم در ميان
بازماندگان شهداى جنگ جمل و صفين كه در ركاب امير المؤمنان كشته شدند
تقسيم كند . ( 1 )
ماده پنجم : معاويه تعهد مىكند كه تمام مردم اعم از سكنه شام و عراق و حجاز ، از هر
نژادى كه باشند ، از تعقيب و آزار وى در امان باشند ، و از گذشته ى آنها صرف نظر كند و
احدى از آنها را به واسطه فعاليتهاى گذشته شان بر ضد حكومت معاويه ، تحت تعقيب
هامش
1 . دارابگرد : شهرى است در پنجاه فرسخى شيراز ( معجم البلدان ، ج 2 ، ص 446 ) شايد علت
انتخاب خراج دارابگرد اين باشد كه چون اين شهر طبق اسناد تاريخى ، بدون جنگ ، تسليم ارتش
اسلام شد و مردم آن با مسلمانان پيمان صلح بستند ، خراج آن طبق قوانين اسلام ، اختصاص به
پيامبر ( ع ) و خاندان آن حضرت و يتيمان و تهيدستان و درماندگان مى باشد .
از اين رو امام مجتبى ( ع ) شرط كرد كه خراج اين شهر ، به بازماندگان شهداى جنگ جمل و صفين
پرداخت شود زيرا درآمد آنجا همانطور كه گفته شد به خود آن حضرت تعلق داشت ، و علاوه ،
بازماندگان نيازمند شهيدان اين دو جنگ ، كه بى سرپرست بودند ، يكى از موارد مصرف اين خراج
به شمار مى رفتند ( بحار الانوار ، ج 44 ، ص 10 ) .