عمق ايمان و خلوص و پاكى ، همان برنامهء رسالت را تعقيب مى كنند و در همان راه رسول
خدا ( صلى الله عليه وآله ) گام بر مى سپارند ؟
ترديدى وجود ندارد كه اگر اجر و پاداشى به پيامبر تعلق مى گيرد ، فقط و فقط به
خاطر همان برنامههاى هدايت و رسالت است و پاداش رسالت ، بر غير رهروان سالك
و شايستهء آن تعلق نمى گيرد . چرا كه اگر چنين امرى صورت مى گرفت ، خود يك نوع
تضاد و تناقض به وجود مى آورد . لذا پاداش پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) هرگز نمى تواند دوستى
خويشاوندانى همچون ابوجهل و ابولهب و امثال آنان باشد . اين معنا چگونه مىتواند
وجود داشته باشد در صورتى كه اجر و پاداش به جهت پيمودن راه هدايت وسداد او است
كه پيامبر اسلام مأمور ابلاغ آن بوده است دوستى با افراد ضد هدايت ، نقض غرض
رسالت مى گردد . پس در اينجا ، دوستى ومودت آن كسانى مطرح است كه دقيقا در
طريق اجراى برنامههاى رسالت و هدايت گام مى زنند و در همه چيز سمبلى از تبلور
وجود مقدس پيامبر گرامى ( صلى الله عليه وآله ) هستند ، جز اينكه وحى بر آنان نازل نمى شود .
از اين ديدگاه است كه دوستداران و علاقمندان حفظ مقام شامخ رسالت و
دل سپردگان اهل بيت مطهر ( عليه السلام ) ، اتفاق نظر دارند كه مصداق روشن وبارز " قربى "
( خويشاوندان رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) ) همانا فاطمه و على و حسن و حسين ( عليهم السلام ) هستند . زيرا
آنان بودند كه دقيقا در مسيرهاى علمى و عملى مقام رسالت گام برداشته ، و در تداوم راه
و پيام رسالت ، تبلور وجود مطهر پيامبر گرامى بوده اند .
از محدثين اهل سنت و جماعت هم ، احمد بحرانى و حاكم بن ابى حاتم ، به اين معنى
اعتراف كرده اند از ابن عباس نقل كرده اند كه پيامبر بزرگوار اسلام در پاسخ سؤال از اين
آيه ، در تفسير كلام آسمانى فرموده اند كه : آنان فاطمه ، على و فرزندان آنان هستند .
محدثين بزرگ ديگرى همچون مقريزى ، بغوى ، ثعلبى ، ابو نعيم ، حموينى ،
و بسيارى ديگر نيز ، با عبارات گوناگون كه همگى معناى واحدى را مى رساند ، اين حديث
را نقل كرده اند و در بيان همهء آنها ، دوستى ومودت با اهل بيت ( عليه السلام ) توصيه و سفارش
شده است .
حاكم بن ابى حاتم در تفسير اين آيه از پيامبر اسلام ( صلى الله عليه وآله ) نقل كرده است كه : خداوند
چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 362
مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي
ص٣٦٢