چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 231

مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي

ص٢٣١

8 . برنامه ملاقاتهاى عمومى " اى مالك ! قسمتى از اوقات خود را به حاجتمندان و مراجعان و دردمندان اختصاص بده تا بتوانى ، خود شخصا به گرفتاريهاى آنان رسيدگى كنى . اين وظيفه را در يك مجلس عمومى كه درهاى آن بر روى همه مردم باز باشد و همگان بتوانند به آسانى از آن وارد شوند ، انجام بده . در آن مجلس عمومى ، محض رضايت و خشنودى الهى كه تو را خلق كرده است ، با مردم فروتن و متواضع باش . سپاهيان ، محافظان و پاسداران و دربانان را از خود دور كن ، تا هركس كه با تو رازى و درد دلى دارد ، بدون ترس و شرم و واهمه و لكنت زبان ، حرفش را در ميان بگذارد ، من خود از پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) چندين بار شنيدم كه مى فرمود : ملتى كه در محيط آنان ضعيف نتواند بدون واهمه و گرفتگى زبان ، حق خود را از قوى بگيرد ، هرگز روى سعادت و خوشبختى را نخواهد ديد . در آن مجلس عمومى ، بايد تند خويى و احساسات ارباب رجوع را تحمل كنى ، خسته و رنجيده نشوى ، سنگدلى و خود خواهى را از خود دور سازى ، تا بتوانى مشمول رحمت خدا شوى و پاداش فرمانبردارى او را نصيب ببرى . سعى كن آنچه را كه عطا مى كنى با گشاده رويى باشد ، و اگر امكان بر آوردن حاجت فردى را ندارى ، با عطوفت و مهربانى عذر بخواه . كارهايى هست ، كه به عنوان يك حاكم و فرمانروا ، خود بايد انجام بدهى : نامه ها و دستورهائى كه نويسندگانت از نوشتن و انجام آنها عاجزند ، يكى از اين كارها است . و ديگرى پاسخ مقتضى دادن به درخواست‌هاى مردم است زيرا در همان روز و همان وعده‌ايى كه داده اى ، شايد بر اعوان و اطرافيان تو مشكل باشد كه همان وقت ، پاسخ مناسب بدهند . در هر روز ، كار همان روز را انجامه بده ، چه كارهاى هر روز ، به همان روز تعلق دارد . وقت خاصى را ميان خود و خدا اختصاص بده كه بهترين و عالى ترين اوقات باشد ، هر چند كه خدمت به خلق خدا و اوقاتى كه صرف انجام گرفتاريها آنان شود ، همه و همه مخصوص خدا و در راه خداست . در آن اوقات اختصاصى كه ميان خدايت و خود ، دارى ، به انجام فرايض الهى بپرداز و آنها را به قصد قربت و بدون خدشه و دور از هر عيب و نقص انجام بده ، هر چند بدنت در رنج باشد . در آن هنگام كه به نماز جماعت مى ايستى ، در انجام آن حد وسط و اعتدال را رعايت كن . نماز را نه آن قدر