دعاى بيست ونهم :
وقتي كه روزى بر أو تنگ مىشد
( 1 ) بار خدايا ما را در روزيهايمان به بدگمانى ودر مدت زندگى به آرزوهاى دراز آزمودهاى تا اينكه روزيهاى تو را از روزى خواران خواستيم وبه آرزوهاى خود در عمر كهنسالان طمع بستيم .
( 2 ) پس بر محمد وآلش درود فرست وبه ما يقيني راسخ بخش كه بدان وسيله از رنج خواستن آسودهمان كنى وآرامشى خاص در دل ما انداز تا به آن از شدت وخستگى رنج معافمان دارى .
( 3 ) وآنچه در وحى خود آشكارا وعده دادهاى واز پى آن در كتابت سوگند ياد كردهاى وسيلهاى قرار ده تا ما را از دويدن دنبال آن روزيى كه رساندنش را براي ما كفالت نمودهاى باز دارد ونسبت به آنچه ضامن كفايت آن گشتهاى ، مانع پريشانى خاطر ما شود .
( 4 ) پس چنين گفتهاى وگفته تو حق وراستترين است وسوگند خوردى وسوگندت راستترين ورساترين است « وروزى شما وآنچه به شما وعده داده شده در آسمان است » .
( 5 ) سپس گفتهاى « پس به پروردگار آسمان وزمين سوگند همان گونه كه شما سخن مىگوييد اين سخن حق است » .
دعاى سىام :
در يارى خواستن از خدا براي پرداخت وأم
( 1 ) بارالها بر محمد وآلش درود فرست ومرا برهان از وأمي كه آبرويم را بريزد وذهنم را پريشان كند وانديشهام را پراكنده سازد وكارم در چارهء آن طول كشد .
صحيفه كامله سجاديه با ترجمه فارسى شاهرودى — صفحة 137
مساهمون: الإمام زين العابدين ( ع )
ص١٣٧