مَثَلٍ »
ودر كريمهء ديگر در سورهء زمر آمده است :
« اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِيَ »
يعنى خداوند متعال بهترين سخن وحديث را نازل كرد كه متشابه ودوتا دوتا ميباشد ومراد از « مثاني » اينستكه امر ونهى ونور وظلمت وعامّ وخاصّ وبهشت ودوزخ بأهم آمده ودر معنى « متشابها مثاني » سخنان ديگر هم مذكور است كه محلّ ذكر آنها در اين مبحث نيست ؛ ونكتهء ديگر اينكه خصوصيّت قرآن از بين كتب آسمانى در حقّ وميزان كلّ شيئى بودن آنست ؛ وبدين منظور در كريمهء نازله در سورهء شورى وارد است كه : « 1 »
« اللَّهُ الَّذِي أَنْزَلَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ وَالْمِيزانَ »
وبملاحظهء همين حقّ بودن فرمايد :
« إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ، ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ ، مُطاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ »
وبدنبالهء اين آية فرمايد :
« وَما هُوَ بِقَوْلِ شَيْطانٍ رَجِيمٍ »
و
« إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ » *
كه امعاننظر در آيات ياد شده ، روح وباطن وسرّ انساني را در أوج شكوه واعتلاء واعتقاد عارفانه وحكيمانه بقرآن نازل بر سينهء محمّد بن عبد اللّه رسول بزرگوار اسلام سوق داده ونفس جزئي آدميان را بنفوس كلّى وبلكه بنفوس قدسي الهى پيوند ميزند ؛ وبقول حضرت علىّ بن موسى الرّضا ، امام الانس والجانّ ( ع ) : « 2 » أعظم حجج واعجاز در نظم وحبل متين الهى وعروة الوثقى ورسانندهء آدمي به بهشت ونجات دهندهء از آتش دوزخ ، كه در هيچ زماني بكهنگى نميگرايد ودر زبانها به غثّ وسمين مبتلا نميگردد ، ودر جميع از منه بحقانيّت خود پابرجا بوده ودليل ، برهان وحجّت كلّ انسان است كه هرگز هيچ باطلى در پيش وپس آن متصوّر نيست ؛ همين قرآن حكيم ميباشد كه تنزيلى از خداوند حميد است وبس ؛ ونيز از امام جعفر صادق عليه السّلام در بحار الأنوار منقول است كه خداوند تعالى قرآن را براي زماني معيّن بدون زمان ديگر وبراي مردمانى بدون مردمان ديگر قرار نداد ودر هر زماني جديد بوده ودر نزد هر قومي تازهروى وخوشسيما ميباشد .
حسين بن علي عليهما السّلام فرمايد : « القرآن ظاهره أنيق وباطنه عميق » « 3 » يعنى قرآن ظاهرش بسيار نيكو وخوشآيند بوده وباطنش ژرف وپرعمق است ؛ ورسول خدا ( ص ) فرموده است : « فضل القرآن على سائر الكلام كفضل اللّه على خلقه » وباز فرموده است : « القرآن غنى لا غنى دونه ولا فقره بعده » ونيز از قول معصوم منقول است
هامش
( 1 و 2 ) - بحار الأنوار ، جلد 89 و 90 چاپ بيروت - لبنان ، الطّبعة الأولى ، 1412 هجرى .
( 3 ) - جلد 89 بحار الأنوار علّامهء مجلسي عليه الرّحمة ، باب فضل قرآن واعجاز آن ، چاپ بيروت - لبنان ، طبع اوّل سال 1412 هجرى .