المخلص في الدنيا السلامة من جميع الآثام ، و في الآخرة النجاة من النار و الفوز بالجنة .
[ ( ترجمه ) ]
چنان كه امام اول فرموده است : زيانكار و نابود مىشوند عملكنندگان مگر آنان كه اشتغال به بندگى و عبادت پيدا مىكنند ، و زيانكار مىشوند عبادتكنندگان مگر آنان كه دانا و آگاه هستند ، و هلاك و زيانكار شدند دانايان مگر آنان كه روى صدق و حقيقت باشند ، و زيانكار شدند صادقين و درستكاران مگر آنان كه روى نيت خالص عمل كنند ، و زيانكار شدند مخلصين مگر آنان كه اهل تقوى هستند ، و زيانكار شدند متقين مگر آنان كه به مرحلهء يقين رسيدند ، و صاحبان يقين نيز پيوسته مىبايد مراقب خود و متوجه پيش آمدهاى خطرناك گردند ، زيرا هميشه در معرض خطر هستند . پس انسان مىبايد در مقام به دست آوردن صفت صدق و اخلاص و تقوى و بالاخره در فكر تحصيل يقين باشد ، چنان كه خداوند متعال در سورهء 15 / آيه 99 مىفرمايد - و اعبد ربك حتى يأتيك اليقين .
و كمترين مرتبهء اخلاص آنست كه : به قدر استطاعت در مقام اطاعت و عبادت كوشش و مجاهدت شود ، و سپس براى عمل خود نزد پروردگار متعال اجر و ارزش و جزايى پيش بينى نكند ، زيرا اگر بنده اى در اثر انجام وظائف طاعت و بندگى متوقع اجر و جزا باشد ؛ پروردگار متعال متقابلا مىتواند در خواست انجام كليهء وظائف بندگى را نموده ، و كوچكترين تخلف و كوتاهى را به حساب تقصير و عصيان در آورد . آرى بنده مىبايد پيوسته به مقتضاى حقوق بندگى خود ، در راه اطاعت و انجام اوامر مولى و عمل به وظائف مقرر خود باشد ، و از اين بابت هيچ گونه حق مطالبهء اجر و جزاء از مولاى خود ندارد .
و كمترين نتيجه و اثر اخلاص اينست كه : در دنيا از تمام معاصى و خلافها محفوظ مانده ، و در آخرت نيز از عذاب آتش نجات يافته و از نعمتهاى بهشتى مستفيض خواهد شد .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 338
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٣٣٨