نشده است از آفتها و خطرها و شهوات نفس خود ، و شيطان را هنوز از خود دور نساخته و از شر او ايمن نگشته ، و داخل نشده است در حمايت پروردگار متعال و در مرحلهء توحيد او ، و نرسيده است به محيط أمن و عصمت از جانب خداوند ، صلاحيت ندارد براى امر به معروف كردن و نهى از منكر نمودن . زيرا كه اين آدم چون واجد شرايط نيست ، هر چه بگويد و هر امر و يا نهيى اظهار نمايد به ضرر خود او تمام شده ، و اين اظهار خود حجت و دليلى مىشود بر خلاف و عليه او ، و هرگز ديگران هم از او استفاده نمىكنند . خداوند متعال مىفرمايد : آيا امر مىكنيد مردم را به اعمال نيكو و خودتان را فراموش مىنماييد . و گفته مىشود او را : اى خيانت كار آيا از ديگران درخواست كرده و توقع دارى چيزى را كه در آن موضوع به خود خيانت نموده ، و زمام خود را در آن قسمت سست گرفته و آزاد گزاشتى ! و روايت شده است كه ابو ثعبلهء اسدى از حضرت رسول اكرم پرسيد كه تفسير اين آيهء شريفه چيست ؟ اى آن كسانى كه ايمان آورديد بر شما باد كه مواظب نفسهاى خود باشيد و ضرر نمىرساند به شما گمراهى و انحراف ديگرى چون شما در هدايت به راه مستقيم باشيد ؟ رسول اكرم پاسخ داد : امر كن به معروف و نهى كن از منكر و صبر كن به آنچه از ناملايمات به تو مىرسد ، و در انجام اين وظيفهء مهم تا توانى استقامت داشته باش ، تا جايى كه بر خورد كنى به افرادى كه حرص شديد به دنيا و زينتهاى دنيوى داشته و پيروى سخت از هوى و هوس كرده و در عين حال مغرور و فريفتهء آراء و افكار خود باشند ، در اين صورت اين وظيفه از عهدهء تو ساقط شده ، و بر تو است كه متوجهء اصلاح امور و تهذيب نفس خود بوده ، و از امر به معروف و دعوت و نصيحت و موعظت خوددارى كنى .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 270
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٢٧٠