[ ( شرح ) ]
خود را ديدن در مقابل خدابينى است ، و هنگامى انسان خود را ديده و از خود ستايش كرده و خود را مىپسندد كه نتواند عظمت و جلال پروردگار متعال را ديده و در مقابل او خضوع و خشوع كند . و اين معنى در حقيقت مرتبه اى است از مراتب كفر ، و چون اين مرتبه در دل انسان جايگير گشت ، زمينهء نفاق و خلاف فراهم شده ، و به وسيلهء تعدى كردن از حق و تجاوز از صراط حقيقت و معرفت و ظلم بر خود و ديگران ، جهالت و ضلالت شاخ و برگ پيدا خواهد كرد .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 169
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص١٦٩