الباب الاربعون في العجب
( [ قسمت اول از ] متن )
قال الصادق ( ع ) : العجب كل العجب ممن يعجب بعمله و هو لا يدرى بم يختم له ، فمن اعجب بنفسه و فعله ( في فعله ) فقد ضل عن منهج الرشاد و ادعى ما ليس له ، و المدعى من غير حق كاذب و ان خفى دعواه و طال دهره ، فان اول ما يفعل بالمعجب نزع ما اعجب به ليعلم انه عاجز حقير و يشهد على نفسه لتكون - الحجة أو كد عليه كما فعل بابليس .
[ ( ترجمه ) ]
باب چهلم در عجب و خود بينى
حضرت صادق ( ع ) فرمود : عجب و تمام عجب از كسى است كه به سبب اعمال و عباداتش خود بينى پيدا كند ، و او نمىداند كه عاقبت امر و انجام كارش چگونه خواهد بود .
پس كسى كه به سبب حالات و اعمال خويش به خود ببالد ؛ بطور مسلم از راه هدايت و سعادت منحرف و گمراه گشته و چيزى را كه اهليت ندارد ادعا كرده است ؛ و هر كه امرى را كه سزاوار آن نيست و بر خلاف حقيقت دعوى نمايد ؛ دروغگو خواهد بود ، اگر چه دعوى او در دل و نهان بوده و مدت و مهلت به او