و قال النبي ( ص ) : المنافق اذا وعد أخلف ، و اذا فعل أفشى ( اساء ) ، و اذا قال كذب ، و اذا ائتمن خان ، و اذا رزق طاش ، و اذا منع غاش . و قال النبى ( ص ) ايضا : من خالفت سريرته علانيته فهو منافق ، كائنا من كان و حيث كان و في أى زمان كان ، و على اى رتبة كان .
[ ( ترجمه ) ]
خداوند متعال در موارد متعدد منافقين را معرفى كرده است : برخى از مردم هستند كه پروردگار جهان را به زبان عبادت مىكنند ، پس اگر خيرى پيش آيد ثابت و پابرجا مىشوند ، و اگر شرى برسد رو برمىگردانند ، آنان از لحاظ دنيا و آخرت در خسارت هستند و اين خسران بزرگيست .
و باز خداوند متعال در وصف آنان مىفرمايد : برخى از مردم هستند كه گويند ما ايمان داريم به خدا و به روز قيامت ، و آنان ايمان ندارند ، و مىخواهند با اين تظاهر خدا و دينداران را گول بزنند ، در صورتى كه خودشان را گول مىزنند ، و هيچ گونه توجه و شعورى ندارند ، و دلهاى آنان بيمار است و خداوند بيمارى قلوب آنان را زياد كرده است .
و حضرت رسول اكرم ( ص ) مىفرمايد : منافق آن كسى است كه چون وعده اى بدهد تخلف مىكند ، و هر گاه عملى بجا آورد پيش مردم آشكار مىنمايد ، و چون بخواهد حرف بزند دروغ مىگويد ، و اگر به او اطمينان كنند خيانت مىورزد ، و هر گاه وسعتى پيدا كرده و مالدار باشد بىبند و بار مىشود ، و اگر در فشار باشد شروع مىكند به تقلب و حيله ورزى .
و باز آن حضرت فرمود : كسى كه ظاهر او مخالف باطن و قلب او شد منافق است ، هر كه مىخواهد باشد و در هر كجا باشد و در هر زمانى باشد و در هر رتبه و مقامى باشد .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 157
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص١٥٧