فصل ششم رابطه خواندن با رسم الخط
بحث از رابطه ميان كلام منطوق و ميان علامتهاى مكتوب كه نشانگر آن است ، در ابتداى امر چنين مىنمايد كه در جهت كتابت كاستيهايى وجود دارد ، زيرا گمان اينكه متن مكتوب به طور دقيق نشان دهنده تلفظ است ، گمان باطلى است و ما بر خلاف تصور بعضى از مردم آنچنانكه سخن مىگوييم نمىنويسيم بلكه آنچنانكه ديگران مىنويسند ، مىنويسيم « 1 » . و از اينجاست كه به آسانى نمىتوان گفت كه اين كلمه مكتوب به اين صورت تلفظ مىشود ، و يا اينكه كلمه منطوق چنين نوشته مىشود . « 2 » در گذشته مظاهر اين نقايصى را كه در تمام الفباها وجود دارد بيان كرديم و نيز عواملى را كه باعث پيدايش اين پديده در دوره متأخر از تاريخ استعمال كتابت شده است . برشمرديم و گفتيم كه كتابت عربى در اين زمينه از بسيارى از نگارشهاى ديگر بهتر است ( اين مطالب در مبحث سوم از فصل
هامش
( 1 ) فندريس : ص 404 - 405 .
( 2 ) همان مصدر ، ص 414 .