پاسخ ندادن نامهء قرمطى و هديه حضرت به ابن فضل
حسن بن فضل يمانى مىگويد :
پدرم نامهاى را با خط خود [ به حضرت قائم عليه السّلام ] نوشت ، و برايش جواب آمد . سپس ، من هم به خط خود ، نامهاى نوشتم كه جواب آن نيز آمد . آنگاه مردى از فقهاى هممذهبمان نامهاى به خط خود نوشت ولى جواب نيامد . گويا علتش اين بود كه آن مرد ، قرمطى « 1 » شده بود .
حسن بن فضل مىگويد :
من ، ائمهء عراق عليهم السّلام را زيارت كردم و آنگاه [ براى زيارت امام رضا عليه السّلام ] به طوس رفتم و تصميم گرفتم كه بيرون نروم ، جز اينكه امر [ امامت
هامش
( 1 ) . قرامطه گروهى بودند كه در ظاهر به امامت محمد بن اسماعيل ، فرزند امام جعفر صادق عليه السّلام قائل بودند ولى در باطن عقيدهء آنها ابطال شريعت بود ، زيرا بيشتر محرمات را حلال مىشمردند و نماز را همان اطاعت امام مىدانستند ، و دادن خمس را به امام ، زكات مىناميدند و روزه را نهان داشتن اسرار ، و زنا را فاش كردن آن مىدانستند و چون يكى از رؤساى آنها در ابتداى كار به خط مقرمط مىنوشت ، آنان به قرامطه معروف شدند .