- بالاتر از آنچه آرزو مىكند خواهد يافت و هركه در راه خواستههاى يك خوشبخت بكوشد .
- سزاوار آن است كه خود نيز به آرزوهايش برسد اى آنكه در سوداگرىهاى خويش كوششهايت به خوشبختى انجاميد .
- به سراى تو آمدهام و از ابرهاى بامدادى آن مىخواهم كه روان گردند از تو نيكو ابرى سپيد مىخواهم كه ببارد .
- و اعتراف دارم كه نهالهاى آرزو با روشنى و پاكى آن نگاه داشته و روييده مىشود .
سپس در ص 44 مىنويسد : و هم دراينباره گفتهاند :
- راستى را كه دلها به گريه مىافتند چون مىشنوند ابو طالب دربارهء آنكه دوستش مىداشت چه از خودگذشتگيها كرد .
- پس اگر هم بزرگان همداستان شدهاند كه او را بهرهاى از آتش دوزخ است پس همهء هستى از خداست و هرچه خواهد مىكند .
- امّا در هنگامى كه پاى چند دستگى بهميان آيد عقيدهء نيكو آن است كه در راهى گام نهيم كه خرد درست به آن خشنودى دهد .
- پس پيروى از كسانى كن كه او را مؤمن شمردهاند و خود از گروهىاند كه در بزرگترين زمينههاى وابسته به كيش خود چشم به سخن و برداشت آنان داريم .
- و دادگر ، مردانىاند كه در خواستههاشان بهراهى نيكو رفتهاند و نبايد بگوييم كه ايشان به پايگاهى بزرگ نرسيدهاند .
- خوارشان مشمار آيا مىدانى كيانند ، آرى اينان دستگيرههاى ديناند كه پيشواى آن گرديدهاند .
- ايشان عبارتند از سيوطى « 1 » و سبكى با گروهى كه همچون شمار نقبا ، پاسداران مرز
هامش
( 1 ) . سيوطى نگارشى دارد به نام بغية الطالب در اثبات اسلام ابو طالب و نيكويى سرانجامش كه نسخهء آن را در كتابخانهء قوله در مصر ضمن مجموعهء شمارهء 16 مىتوان يافت كه به خطّ سيّد محمود است و در سال 1105 كتابت آن را به پايان برده . ر ك : الذريعة استاد ما طهرانى : 2 / 511 .