كرده . پايان
و سيّد زينى دحلان سرودههاى زير را آورده و گويد : خدا نيكويى بسيار به گويندهاى دهد كه گفته است :
- آنجا درنگ كن كه سراى سعد است يا ستارهء نيكبختى روى مىنمايد و انجمنى گرامى است .
- و گزارش دلدادگى مرا در آن كاشانههاى تهى شده بازگوى در چشمانداز حجون به پيش باز آنجا رو كه فروغها روى مىنمايند .
- و خويشت را بپاى كه چشمانت خيره نگردد تهى كاشانهاى كه رگبارهاى خشنودى خدا بر آن ريخته مىشود .
- و فروغ افكنهاى راهنمايى ، ما را - به آواز دهندهء آن - راه مىنمايند .
- درنگ كن كه اكنون هزار دستان شادىها از سر شادمانى در خوانندگيهاى خود معانى نو و دلنشينى را بازگو مىكند .
- بازگوگرى داستانهايى شگفت را بخواهيد از دريايى كه آنجا هست و نهفتههاى دل آن بسى دلانگيز است .
- پشتيبان پيمان ، پناهدهندهء زنهار خواهندگان و كسى كه منشها از او گرامى شد و هماوردى به سرفرازى نرسيد .
- عموى پيامبر ، كه هرگز حسادت ؛ او را از يارى وى بازنداشت و خود در بهدست آوردن خشنودىاش بس تند رفت .
- پيوسته همچون بارويى پيشگاه پيامبر خدا را در برابر بدخواهان پاسدارى مىكرد و در اين كار پيروز بود .
- او همان كس بود كه پيامبر اميد همهگونه پاداش نيكو برايش داشت كه آرزوهاى وى نيز هرگز بر باد نرفته است .
- اى آنكه در ميان جاودانگيها آهنگ برترىها كردى فردا اندوه رسيده را پناه ده و آرزويى را كه به بيان آن آواز برداشته برآورده ساز .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 551
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٥٥١