كنى . عبّاس گفت : پروردگارا ! هيچ بلايى از آسمان فرود نمىآيد مگر بهسبب گناهى ، و از ميان نيز نمىرود مگر با توبه ، اين گروه بهجهت خويشاوندى من با پيامبرت بهوسيلهء من روى بهدرگاه تو آوردهاند و اينك دستهاى گنهكارمان را بهسوى تو برداشته و پيشانى را براى توبه به آستان تو نهادهايم ، تو شبان و سرپرست مايى و گمشدهها را به حال خود رها نمىكنى و چهارپاى شكسته اندام را با حال تباه در خانه رها نمىكنى ، خردان سست و ناتوان گرديدند و بزرگتران بدحال و اندك مال شدند ، درد دلها بالا گرفت و تو از آشكار و پنهان آگاهى . خدايا ! پيش از آنكه با نوميدى از درگاه تو به هلاكت افتند ، ايشان را در پناه خودت پناه ده ، زيرا جز گروه كافران از رحمت تو نوميد نمىشوند .
هنوز سخن وى به پايان نيامده بود كه آسمان همچون ريسمانهاى نرم و سست شد ، ابرى پديد آمد و از آسمان قطرههاى درشت و پياپى باريدن گرفت و مردم آغاز كردند به تبرّك جستن به عبّاس و مسحكردن او و مىگفتند : گوارا باد ترا اى ساقى دو حرم ! ( مكّه و مدينه ) پس حسّان بن ثابت گفت :
- خشكسالى ما طولانى شده بود كه پيشوا ( عمر ) دعا كرد و به آبروى چهرهء درخشان عبّاس ابرها ما را سيراب كرد .
- كه تنها او - و نه ديگر مردم - اين آبرو را از وى به ميراث برده بود .
- خدا به آبروى او شهرها را زنده كرد تا پس از همهء نوميدىها ، كران تا كران سرسبز و شاداب گرديد .
و هم ابن عفيف نصرى گفت :
- هميشه عبّاس پسر بيشه در مواقعى كه روزگار بر مردم سخت و دگرگون مىشود ،
- مردى است كه در پاسخ آواز او و آنگاه كه با دعاى مسلمانى ، خدا را بخواند ،
- آسمان درهاى خود را مىگشايد ، چون خدا را همراه با سپاهيانى بزرگوار بخواند - عموى پيامبر است ، نه هيچكس مانند برادرزادهء او است و نه در ميان گروهها عمويى چون خودش مىتوان جست .
- روزى كه او در جايش ايستاد قريش بدانست كه با داشتن چنين فردى در ميان خود بر
الغدير ( فارسى ) — صفحة 434
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٤٣٤