- اى نيكوترين آفريدهها در خلقت و اخلاق و شرافت و حكم نمودن و در علم و حكمت .
- و كيست وقتى كه گناه من زياد شد با مدح او نجات يابم ، مدح ، اندوختهء من و دوستى شما نگهدارندهء من است .
- اى احمد ! شفيع من ، مالك من ، در فرداى قيامت باش و گرفتار هوا را از لغزش نجات بده .
- اين مديحهء من است ، و به نقصان آن معترفم . از من بپذير و كسى كه خود را به پشيمانى سرزنش مىكند رها كن .
- پس در حديث است كسى كه براى شما يك بيت شعر بگويد ، يك خانه در بهشت براى او برپا مىشود .
- پس با بزرگوارى در قبول اين ، بدون ردّ آن بر من منّت بگذاريد و شما معدن كرم هستيد .
- و تو مىدانى محبّ تو در فرداى قيامت چه طلب مىكند و مانند شما محتاج به سخن گفتن نيست .
- زنهار ! دست مرا خالى برنگردانيد و ترحم فرماييد قربان شما شود بندهاى كه در سايهء حمايت شما است .
- بيان مدح شما در فن بديع براى او دقيق است . براين معنى نطق و دهان من گوياست .
- به حمد اللّه ساعتى از عمر دنيا را در عبادتى قرار دادم كه مدح تو را در آن به نظم درآوردم .
- پس ببخش كه اگر به طرز نيكويى بخشيديد ، مقام شما نزد خدا به واسطهء گناه من كم نشود .
- و اگر كعب در راه تو رستگار شد روز خوشى اوست ، پس فرداى قيامت بهترين غنيمتها را از او مىبينم .
- و مطلب ( واردى مقرى ) سيرابكننده تشنه است و آيا جز تو فريادرسى در فرداى
الغدير ( فارسى ) — صفحة 65
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٦٥