مدح پيامبر و خاندانش عليهم السّلام كه در ديوان خطىاش در 143 بيت موجود است . و اوّل آن اين است :
حىّ الحيا عهد احباب بذى سلم * و ملعب الحىّ بين البان و العلم
25 - شيخ عبد اللّه فرزند يوسف فرزند عبد اللّه حلبى ( م 1194 ) . وى قصيدهء بديعيّهاى دارد و خود بر آن شرحى نوشته است . « 1 »
26 - خورى يوسف فرزند ارسانيوس فرزند ابراهيم مسيحى فاخورى ( 1218 - 1301 ) او را قصيدهء بديعيّهاى است در مدح مسيح و مشتمل بر 180 نوع بديعى ، با التزام به ياد كرد هرنوع . بديعيه با اين بيت آغاز مىشود :
براعة المدح فى نجم ضياه سمى * تهدى بمطلعها من سناه عمى
بديعيّه مزبور با اين بيت پايان مىپذيرد :
و اختم ختامى بأن احظى بمطلعك * السباهى بخدر السنى يا مرشد الامم « 2 »
27 - شيخ عبد القادر حسينى ازهرى طرابلسى او را قصيدهء بديعيّهاى است به نام ترجمان الضمير فى مدح الهادى البشير كه در سال 1308 به نظم درآورده و در روزنامهء بيروت چاپ شده است .
28 - شيخ محمّد فرزند عبد اللّه ضرير ازهرى ( م 1313 ) . او را قصيدهء بديعيّهاى است ، موسوم به الغرر فى اسانيد الائمة الاربعة عشر كه چاپ شده و صاحب معجم المطبوعات آن را براى او ياد كرده است .
29 - شيخ احمد فرزند صالح فرزند ناصر بحرانى ( 1254 - 1315 ) . او را قصيدهء بديعيّهاى است در مدح مولاى ما امير المؤمنين عليه السّلام كه در ديوان چاپ شدهء او به نام المراثى الاحمدية موجود است و شرحى بر آن نوشته كه اوّلش اين است :
بديع مدح علىّ مذعلا قلمى * براعة تستهلّ الفيض من كلمى
30 - شيخ محمّد فرزند حمزهء شوشترى حلّى ، مشهور به ابن ملّا ( م 1322 ) از شعراى غدير . او را قصيدهء بديعيّهاى است در مدح پيامبر بزرگوار صلّى اللّه عليه و آله كه ممتاز است و در كاربرد
هامش
( 1 ) . ايضاح المكنون : 1 / 174 .
( 2 ) . ر ك : علم الادب : 1 / 245 .