انواع بديعى بر ديگر بديعيّهها رجحان دارد .
31 - مولا داود بن حاج قاضى خراسانى ، معروف به ملّا باشى ( م حدود 1325 ) كه در شرح حالش در مطلع الشمس آمده است . او را قصيدهء بديعيّهاى است كه فرزندش ميرزا فضل اللّه ( م 1343 ) آن را شرح كرده و شرح خود را ازهار الربيع ناميده است .
32 - شيخ طاهر بن صالح بن احمد جزايرى دمشقى ( 1268 - 1338 ) . و براى او شرح آن است كه در سوريه چاپ شده اولش اين است :
33 - شيخ محمّد صالح بن ميرزا فضل اللّه مازندرانى حايرى ( و 1297 ) يكى از شعراء غدير است يادش خواهد آمد در شعراء قرن چهاردهم براى او قصيده بديعيّيه است و شرحى دارد كه اوّلش اين است :
من حسن مطلع سلمى مستهل دمى * للّه من دم ذى سلم بذى سلم
34 - شيخ عبد اللّه فرزند محمّد فرزند ابى بكر از شعراء عامّه براى او قصيده بديعيّهاى است كه مدح مىكند . به آن پيامبر بزرگوار صلّى اللّه عليه و آله را عدد ابيات آن 139 بيت است كه اوّل آن اين است :
يا عامل اليعملات الكوم فى الاكم * بالعيس بالعيس عرّج نحو ذى سلم
و آخرين ابيات آن اين است :
صلّى عليه إله العرش ما لمعت * بيض الكواعب فى سود من الظلم
علّامه سيد احمد عطّار در جزء دوّم كتابش الرائق آن را ياد كرده است .
35 - واردى مقرى براى او قصيده بديعيّه است در مدح سيد احمد عطّار طاب ثراه در جزء دوم از كتابش الرائق ياد كرده و عدد ابياتش 145 بيت است و اوّل آن اين است :
ان زرت سلمى فسل ما حل بالعلم * و حىّ سلعا و سل عن حى ذى سلم
و در آخرش مىگويد :
- و آل او و ايشان خاندانى رهنما و رهبر و كسانى هستند كه به سوره هل اتى آمده .
- لطيفه مدح ايشان خاندان پيامبر و پايههاى خاندان پيامبر و پايههاى اصول و اساس اسلام و آرزوهاى رسيدن و اهل حكم و بخشش مىباشد .