آنهاست از جهت سوم و حديثى كه از آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله آمده در ترغيب در روزه و افطار يك روز از سال و ماه رجب در جز آن است از جهت چهارم .
و آنچه آمده در بندگى و عبادتكردن به مطلق روزه و تشويق در آن در هرماهى كه باشد و اين پنجمين جهتى است كه ممانعت روزه ماه رجب را برمىدارد . پس با من بيا و آن را بخوان .
گروه اوّل :
1 - از عثمان بن حكيم روايت شده است : از سعيد بن جبير درباره روزه ماه رجب پرسيدم ، گفت : از ابن عباس شنيدم كه مىگفت : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله روزه مىگرفت تا آنكه مىگفتيم افطار نمىكند و افطار مىكرد تا آنكه مىگفتيم روزه نمىگيرد .
و در لفظ بخارى : روزه مىگرفت تا گوينده مىگفت : نه ، به خدا قسم افطار نمىكند و افطار مىكرد تا آنكه گوينده مىگفت : نه ، به خدا قسم روزه نمىگيرد . « 1 »
2 - از امير المؤمنين على عليه السّلام - بدون ذكر سلسله سند ذكر كرده است - : ماه رجب ماه بزرگى است كه حسنات را در آن خداوند دو برابر مىكند ، كسى كه يك روز از ماه رجب روزه بگيرد چنان است كه سال را روزه گرفته است ، و كسى كه هفت روز از آن را روزه بگيرد بر او هفت در دوزخ بسته مىشود . كسى كه هشت روز از آن را روزه بگيرد هشت در بهشت براى او باز مىشود و كسى كه ده روز از آن را روزه بدارد هرچه از خدا بخواهد خداوند به او مرحمت مىفرمايد و كسى كه پانزده روز از آن را روزه بگيرد ندا كنندهاى در آسمان ندا مىكند : خداوند گناهان گذشتهات را بخشيد ، از اوّل عملت را شروع كن و كسى كه زيادتر كند خدا بر او زياد مىنمايد . « 2 »
3 - مرفوعا از ابى هريره : روزهاى بعد از رمضان تمام نيست مگر رجب و شعبان . « 3 »
هامش
( 1 ) . صحيح ، بخارى : 3 / 215 ؛ صحيح ، مسلم : 1 / 318 ؛ مسند ، احمد : 1 / 326 ؛ سنن ، ابى داود : 1 / 381 ؛ سنن ، بيهقى : 4 / 291 ؛ تيسير الوصول : 2 / 328 .
( 2 ) . مجمع الزوائد : 3 / 191 ؛ الغنية ، جيلانى : 1 / 198 و احاديثى به الفاظ ديگر از امير المؤمنين عليه السّلام دارد و جردانى آن را در مصابيح الظلام : 2 / 82 ؛ از بيهقى و در شعب الايمان از انس بن مالك نقل كرده است .
( 3 ) . مجمع الزوايد : 3 / 191 ؛ الغنيه : 1 / 200 .