4 - مرفوعا از انس بن مالك : در بهشت قصرى است كه داخل آن نمىشود مگر روزه گيرنده ماه رجب . « 1 »
و بيهقى از انس مرفوعا نقل كرده است : در بهشت نهرى است كه به او رجب گفته مىشود ، از شير سفيدتر و از عسل شيرينتر است ، كسى كه يك روز از رجب روزه بگيرد خدا او را از اين نهر سيراب كند . « 2 »
5 - ابن عساكر از ابى قلّابه نقل كرده است : به درستى كه در بهشت براى روزهداران ماه رجب قصرى است . « 3 »
6 - ابو داود از عطاء بن ابى رياح نقل كرده است : عروه بن زبير به عبد اللّه بن عمر گفت :
آيا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ماه رجب را روزه مىگرفت ؟ گفت : بلى ، و آن را بزرگ مىداشت و اين را سه بار گفت . « 4 »
7 - از مكحول روايت شده است : مردى از ابو الدرد از روزه ماه رجب ، سؤال كرد به او گفت : پرسيدى از ماهى كه مردم جاهليت آن را در جاهليّت بزرگ مىداشتند ، و اسلام به آن نيفزود مگر فضيلت و بزرگى را و كسى كه يك روز از آن را به قصد بندگى و عبادت خدا روزه بدارد و به آن ثواب خداى تعالى را در نظر بگيرد و خالصا للّه رضايت خدا را بخواهد ، روزه آن روزش غضب خداى تعالى را فرونشاند و از او درى از درهاى آتش بسته شود ، و اگر به او به اندازه پرى و گنجايش زمين طلا داده شود پاداش او نخواهد بود و پاداش او را در دنيا تكميل نشود مگر در روز قيامت ، تا پايان حديث . « 5 »
هامش
( 1 ) . ابن شاهين در ترغيب آن را نقل كرده است همچنين در كنز العمال : 4 / 341 ياد شده و جيلانى هم در الغنيه : 1 / 200 آن را ياد كرده است .
( 2 ) . الالقاب ، شيرازى ؛ شرح المواهب ، زركانى : 8 / 108 ؛ الغنيه ، جيلانى : 1 / 200 ؛ جامع الصغير ، سيوطى ؛ مناوى در شرح آن : 2 / 470 گويد : و اين اعلان بزرگى به فضيلت ماه رجب و مزيّت روزه آن است .
( 3 ) . المواهب الدنيه ، قسطلانى ؛ همچنين در شرح آن : 8 / 128 ؛ جمع الجوامع ، سيوطى ؛ همچنين در ترتيب آن : 4 / 341 .
( 4 ) . المواهب ، قسطلانى ؛ همچنين در شرح آن : 1 / 128 ؛ ضوء الشمس ، رفاعى : 2 / 67 .
( 5 ) . الغنيه ، جيلانى : 1 / 198 .