- تودهء غبرا از حمل اينبار سنگين درماند ، از اينرو ، شمع وجودشان را در دل نهفت .
- فيض بخشى كردند و ابر و دريا آفريدند . فروافتادند و قلههاى عظمت را بنياد نهادند .
- از رقيب كه به مفاخرت خيزد ، واپرس كه پايههاى عظمت و مجدشان تا به كجا برشده است ؟
- قرآن كدام خاندان را با مباهله تشريف داد كه رسول خدا به آبروى آنان به دعا برخاست .
- معجز قرآن بر كه و در كدام خاندان نازل گشت ؟
- در روز « بدر » - بدرى كه پرچم دين را برافراشت ، چه كسى يكهتاز ميدان بود ؟
- كه بيدار ماند و ديگران غنودند ؟ داناتر كه بود و دادگرتر كدام ؟
- مساعى جميله فراوان است و تفصيل آن سخن را بدرازا كشد ، اجمال آن در مقام سند كافى است .
- سوگند به حق كه ملحدان و كجروان بر آيين حق چيره شدند ، بلكه آن را تباه كردند .
- آرى ، پيروزى حق ضمانت الهى است ، و گرنه در جدل شرمسار و سرافكنده بوديم .
- خدا را اى قوم ! رواست كه رسول مطاع فرمان دهد ، آنگاه هنوزش غسل نداده نافرمانى كنند .
- جانشين خود را معرفى كرد و ما به ياوه پنداشتيم آيين خود را مهمل وانهاد .
- پندارند كه اجماع و اتفاق دارند ، از سعد بن عباده خبر واپرس .
- آن هم اجماعى كه بىفضل را بر صاحب فضل مقدم شناخت و حق را از صاحب حق بازگرفت . آرى ، على صاحب حق بود .
- منزل به منزل راه سپردند و از بغى و ستم ، خاندان على را پى سپر سينهء اشتران ساختند .
- و از كيد و كين ، چونان عقرب جراره ، چه نيشها كه بر جانشان نزدند .
- مايهء ضلال و حيرت بدان پايه كه عزاى حسين را به پا كرد و مصيبتهاى پيشين و پسين .
- خاندان اميه ، جامهء اين عار و شنار بر تن آراست ، گرچه خون شهيدان يكسره پامال نگشت .
- اى زادهء مصطفى ، اين خود روز سقيفه بود كه راه كربلا را هموار كرد .
الغدير ( فارسى ) — صفحة 328
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٣٢٨