چه بسيار افسانههاى اين جهانگرد مصرى در كتابش ، با افسانههاى جهانگرد فرانسوى كه در مجلهء احرار بيروتى 27 تشرين الثانى سال 1930 منتشر شد ، شبيه است .
در زير خلاصهاى از مقالهء جهانگرد فرانسوى را ملاحظه مىكنيد :
شيعه در اسلام ، بر بنياد كشته شدن على و اولادش در كربلا نزديكى بغداد ، پديد آمده است ، زيرا نزديكان على و همپيمانان و شاگردان او ، و دانشمندان و فلاسفهء شيعه ، خلافت عمر را كه باعث ريختن خون على و اولادش شده بود ، تحمل كردند ، ازاينرو ، از اهل سنت فاصله گرفته از جزيرة العرب به بلاد عجم آمدند و در پيشاپيش آنان بيوهء على فاطمه در حركت بود .
بخوانيد و بخنديد
بايد جهانگردان مصر و فرانسه ، همينطور باشند ، بهرهء هرمردى معادل بهرهء دو زن است . « 1 »
4 - يكى از فرق شيعه معتقد است : صحابه بعد از مرگ پيامبر از آنجا كه منكر امامت على شدند ، همه كافر گرديدند و على خود چون تسليم ابو بكر شد ، كافر گرديد ، ولى وقتى متصدى مقام امامت شد ، ايمانش بازگشت و اينان را اماميه گويند و بعضى از شيعهها نبوت را بعد از پيامبر لازم دانسته ، مىگويند شباهت بين محمد و على به اندازهاى زياد بود كه جبرئيل اشتباه كرد و اينان گروه غلوكنندگان يا غلات هستند . برخى گويند جبرئيل اين خطا را عمدا مرتكب شد و بدينترتيب او ملعون و كافر است . ( ص 110 )
پاسخ : عقيدهء اماميه دربارهء صحابه چيزى جز آنچه قبلا در همين جلد از صحيح بخارى و كتابهاى ديگر نقل كرديم ، نيست . اماميه پيوسته به على امير المؤمنين عليه السّلام ، مهر مىورزد و عقيده به عصمتش دارد و به ولايتش از آغاز خلقت او تا آخر حياتش و نيز تا وقتى خدا وارث زمين است و آدمى روى آن ، و تا مدت بىنهايت ، عقيده و ايمان دارد . از روزى كه پيامبر امين دعوت حق را لبيك گفت ، چه امر امت را به دست باكفايت او دهند
هامش
( 1 ) . نساء 4 / 11 .