عايشه ، از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آمده است : الحق مع ذا ، يزول معه حيثما زال : حق با اين است ؛ هر جا كه او برود ، حق نيز مىرود .
ابن مردويه ، و حافظ هيثمى از امّ سلمه روايت كردهاند كه مىگفت : على بر حقّ مىباشد ؛ هركس از او پيروى كند ، از حق پيروى كرده است و هركس او را رها سازد ، حق را رها ساخته است ؛ اين عهدى است كه قبل از امروز بسته شده است . « 1 »
و در همين كتاب « 2 » از طريق شيخ الاسلام حمّويى گفتار پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله دربارهء اوصيايش گذشت كه فرمود : آنان همراه حقّ هستند و حقّ با آنان همراه است ، نه آنان از حقّ جدا شوند و نه حقّ از آنان جدايى پذيرد .
كاش من مىدانستم چرا ساحت مقدس پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله از اين كلام منزّه است ؟ آيا اين سخن مشتمل بر كلمهاى كفرآميز است ؟ يا مستلزم شرك به خداى عظيم ؟ يا امرى خارج از قوانين و نواميس دين مبين است ؟
من از جانب او علّت را مىگويم : علّتش اين است كه دربارهء فضيلت مولاى ما امير المؤمنين است ، و اين مرد از اين مطالب خوشش نمىآيد . چه خوب داورى است خدا و طرف دعوايى ، محمّد !
خواننده نبايد فراموش كند كه اين حديث عبارت ديگرى است از حديثى از امّ سلمه ، كه صحّتش به ثبوت رسيده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : على مع القرآن و القرآن مع عليّ لا يفترقان حتّى يردا علىّ الحوض « 3 » : على با قرآن و قرآن با على است ؛ از هم جدا نشوند تا در كنار حوض كوثر به من بازگردند .
و هردو حديث به يك مفهوم صحيح متواتر قطعى اشاره مىكند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
انى تارك او مخلف فيكم الثقلين ، أو الخفيفتين : كتاب اللّه و عترتى اهل بيتى لن
هامش
( 1 ) . مجمع الزوائد : 9 / 134 .
( 2 ) . رك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 1 / 166 .
( 3 ) . المستدرك ، حاكم : 3 / 124 كه صحتش را او و ذهبى تأييد كردهاند ؛ المعجم الاوسط ، طبرانى كه سندش را « حسن » دانسته است ؛ الصواعق : 74 ، 75 ؛ الجامع الصّغير : 2 / 140 ؛ تاريخ الخلفاء سيوطى 116 ؛ فيض القدير : 4 / 358 .