علي ، آنگاه به جنگ با او بيرون آمدهاى ؟ « 1 »
زمخشرى در ربيع الابرار آورده ، گويد : ابو ثابت ، براى ورود بر امّ سلمه ، رضى اللّه عنها ، اجازه خواست . امّ سلمه گفت : خوش آمدى اى ابو ثابت ! هنگامى كه دلها به هرسو پرواز مىكرد ، دل تو به كدام سو پر كشيد ؟ ابو ثابت گفت : به دنبال علىّ بن ابى طالب . امّ سلمه گفت : سوگند به خدايى كه جانم در قبضهء قدرت اوست ، موفق شدى . از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شنيدم كه مىفرمود : على همراه حق و قرآن است و حق و قرآن همراه على ، از هم قابل تفكيك نخواهند بود تا در كنار حوض كوثر به من بازگردند . « 2 »
به همين تعبير اخطب الخطباء خوارزمى در المناقب ، از طريق حافظ ابن مردويه نقل كرده است و نيز شيخ الاسلام حمّويى در فرائد السّمطين ، باب سى و هفتم از طريق حافظ ابو بكر بيهقى و حافظ حاكم ابو عبد اللّه نيشابورى روايت كرده است .
و ابن مردويه در المناقب از ابوذر روايت كرده است كه از او دربارهء اختلاف مردم پرسيدند ، ابوذر گفت : بر تو باد به كتاب خدا و بزرگمرد ، على بن ابى طالب كه من شنيدم پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىگفت : على با حق و حق با على و بر زبان على است و آنجا كه على باشد حق همانجاست .
احتجاج امير المؤمنين على عليه السّلام به اين حديث در روز شورا ، مىتواند خواننده را بر شهرت و معروفيت آن ميان صحابهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله واقف سازد ، آنجا كه فرمود : شما را به خدا سوگند مىدهم كه آيا مىدانيد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : حقّ با على و على با حقّ است ؛ هرجا على برود ، حق با او مىرود ؟ همه گفتند : بلى به خدا قسم .
در اينجا از آن مرد مىپرسيم چرا ممكن نيست اين جمله صحيح باشد ؟ آيا در آن يكى از محالات عقلى همانند اجتماع يا ارتفاع نقيضين موجود است ؟ يا از آن اجتماع ضدّين يا مثلين صورت مىگيرد ؟ يا اينكه مردك مىپندارد حقيقت علوى آن ارزش را
هامش
( 1 ) . الامامة و السياسة : 1 / 68 .
( 2 ) . حديث مناشده در الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 1 / 159 - 163 گذشت .