پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ماتمزده به سوك او پرداخت و به على عليه السّلام فرمود : برو او را غسل بده ، كفن كن و به خاكش بسپار كه خدايش او را آمرزيد و مشمول رحمتش ساخت « 1 » و على عليه السّلام او را به اين اشعار رثا گفت :
- اى ابو طالب ، تو پناهندهات را پناهى و براى اراضى خشك ، باران رحمت ، و براى تاريكيها نورى .
- فقدان تو فرشتگان را لرزانيد و رسول خداى بر تو درود فرستاد .
- خداوند با رضامندى ملاقاتت را پذيرفت ، زيرا تو بهترين عمو براى پيامبر بودى . « 2 »
كسى كه بخواهد بر احوال بزرگ ابطح ، حضرت ابو طالب واقف گردد ، بايد به كتاب علّامه برزنجى شافعى و تلخيص آن به نام اسنى المطالب اثر عالم بزرگ شافعى سيّد احمد زينى دحلان مراجعه كند . « 3 »
8 - مىگويد : رافضيان آيهء
وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً
« 4 » را به على تأويل مىكنند ، و اين تأويل نزد ما مورد قبول نيست ، زيرا شمول و ظهور آيه هركس را كه اطعام طعام كند ، در بر مىگيرد . ( 4 / 146 )
پاسخ : كسى كه به شيوهء استدلال مسخره و مضحك اين مرد واقف گردد ، مىتواند دروغپردازيهاى ديگرش را نيز دريابد . او گمان كرده است كه به مجرّد دادن نسبت تأويل به رافضيان و آن را دروغ و نادرست خواندن ، در ارزش حديثى كه ذيل آيهء شريفه رسيده ، منقصتى وارد ساخته است ، در حالى كه او خود مىداند گروه بسيارى از پيشوايان تفسير و حديث ، آن را روايت كرده و در كتب حديث خود ثبت كردهاند ، و اگر عذرش نادانى و بىخبرى از آن حديث است ، اين خود مصيبت بزرگى است .
حافظ ابو محمّد عاصمى كتابى در دو جلد به نام زين الفتى فى تفسير سورة هل أتى تدوين كرده است ، كتابى بزرگ ، مجلّل و پرمغز كه نشانهء فضل نويسنده و گسترش
هامش
( 1 ) . طبقات ابن سعد : 1 / 105 .
( 2 ) . تذكرهء سبط : 6 .
( 3 ) . بحث دربارهء ايمان ابو طالب در جلدهاى 7 و 8 الغدير مفصّلا خواهد آمد .
( 4 ) . دهر 76 / 8 .