پردرخشش و تابناكشان را به صورتى زشت و ناپسند و آميخته به بدنامى و ننگ و همراه با جنجال درآورند ، سخنان بيهوده اينگونه دشمنان پيرامون ابرمرد هدايت و نهضتگر جنگجو و قهرمان دلاور يعنى مختار بن ابى عبيد ثقفى در ديدهاش آراسته آمده و تهمتهاى اين دشمنان كينهتوز را دربارهء مختار و آيين و نهضتش ، حقيقت ثابت پنداشته و در چكامهء رائيه خود ثبت گفته است : « 1 »
- كاروان ستم رسيدهء هاشميان از كربلا كوچ كرد و مختار با خونخواهيش درد دل اين خاندان را شفا بخشيد .
- هرچند او آيين پسنديده و مختارى نداشت و سرانجام راز درونش آشكار شد و آنها از او بيزارى جستند .
در حالى كه هركس بر تاريخ و حديث و علم رجال با ديدى نافذ نظر اندازد ، در مىيابد كه مختار ، در پيشاپيش مردان دين و هدايت و اخلاص است و نهضت بزرگ او جز براى برپا داشتن عدل ، از راه بركندن بنيان كافران و درآوردن ريشهء ستم امويان نبوده و ساحت او از آيين كيسانى به دور بوده و آن همه تهمت و طاماتى كه بر وى بستهاند ، راهى به درستى و راستى ندارد و به همين جهت پيشوايان و رهبران بزرگوار ما يعنى حضرات سجاد و باقر و صادق عليهم السّلام بر وى رحمت آوردهاند و مخصوصا امام باقر عليه السّلام او را بسيار ستوده است . و اين شخصيت و اعمالش هميشه در پيشگاه خاندان پاك پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله مورد سپاس بوده است .
علماى اعلام نيز وى را بزرگ شمرده و به پيراستگى ستودهاند كه از آن جملهاند :
سيّد ما جمال الدين بن طاوس ، در كتاب رجال خود ، آيت اللّه علّامه در خلاصه ابن داود در رجالش ، ابن نماى فقيه ، در رساله جداگانهاى به نام ذوب النضار كه دربارهء او نوشته است . محقق اردبيلى در حديقة الشيعه صاحب معالم در تحرير طاوسى ، قاضى نور اللّه مرعشى در مجالس المؤمنين و شيخ ابو على در منتهى المقال به دفاع از او پرداختهاند . و ديگر دانشمندان نيز .
هامش
( 1 ) . ديوان ، ابى تمام 114 .