ابن مغازلى فقيه نيز اين حديث را در المناقب ياد كرده و عبارت او چنين است : على در روز قيامت بر كنار حوض ايستاده ، و ( به بهشت ) درنمىآيد ، مگر كسى كه از على بن ابى طالب جواز آورد .
3 - حاكمى از قول على عليه السّلام آورده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : چون خداوند خلق پيشين و پسين را در رستاخيز گرد آورد و صراط بر پل جهنم زده شود ، از آن نمىگذرد مگر آنكس كه گذرنامهء ولايت على بن ابى طالب داشته باشد . « 1 »
4 - حسن بصرى از قول عبد اللّه آورده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : چون قيامت شود ، على بن ابى طالب بر فردوس كه كوهى است از جنّت برآمده و بالاى آن عرش پروردگار جهانيان است و نهرهاى بهشت از آن سرازير و در بهشت پراكنده است ، بر كرسى نور مىنشيند و « تسنيم » از پيش رويش روان است ، هيچكس را گذرى بر صراط نخواهد بود ، مگر آن را كه برات ولايت او ( على ) و خاندانش ، باشد . ( على ) بر جنّت مشرف است دوستان خود را به بهشت و دشمنان خويش را به دوزخ درمىآورد . « 2 »
5 - قاضى عياض در الشفا از پيغمبر روايت كرده است كه فرمود : معرفت خاندان محمّد برات آزادى از دوزخ و محبت آل محمّد پروانهء عبور از صراط و ولايت آل محمّد ، امان از عذاب است . « 3 »
6 - خطيب در تاريخ خود از ابن عبّاس آورده است كه به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله گفتم : اى رسول خدا ! آيا براى رهايى از دوزخ جوازى هست ؟ فرمود آرى ، گفتم : چيست ؟ فرمود : محبّت على بن ابى طالب . « 4 » و ان شاء اللّه تعالى ، حديث عليّ قسيم الجنة و النار در جاى خود خواهد آمد .
و از اشعار عبدى در ستايش امير مؤمنان است :
هامش
( 1 ) . فرائد السمطين باب 54 ؛ الرياض النضرة : 2 / 172 .
( 2 ) . المناقب ، خوارزمى 42 ؛ الفرائد السمطين ، حموينى باب 54 .
( 3 ) . الصواعق المحرقة 139 ؛ الاتحاف 15 ؛ رشفة الصادى 459 .
( 4 ) . تاريخ ، خطيب بغدادى : 3 / 161 .