بشريت بدان احساس احتياج مىنمايد و خواستهء اهل تاريخ و انسانهاى ديگر است .
ما ، در اين برداشت ، گرانبهاترين اثر را از اين اشعار مىگيريم و بر مبانى مذهبى و حق جوئى شيعه ، استدلال مىكنيم كه چگونه شاعر انديشمند ما ، از جان مايه مىگيرد و خصلتهاى نيكوى آل محمّد را نمودار مىسازد ، و اين هنر شعر و شاعرى است كه حقيقت را با جلوهء خاصى نشان مىدهد و در ديدگاه نسلهاى آينده ، كه تشنهء حقجوئيند قرار مىدهد .
شعر شاعر ، فضائل اخلاقى و امور معنوى را با روح شنونده درآميخته و با يك جذبهء عميق رهرو حقجو را به چشمهء زلال حقيقت مىرساند . فضاى وسيع انسانها را وسيعتر و فرياد دلنشينش را به دل هرانسانى مىرساند و چه بسيار اين آوازها كه از دل شاعران بر مىخيزد ، در دل شب نواى دلنشين كاروانيان مىشود و نشاط دگرى بشتران مىدهد و اين نوا و آواز است كه در دل رهروان شور زندگى مىافكند و نويد صبحى دلافروز را به بشر مىسپارد .
در مجلس امرا و بزرگان ، سرايندگان شعر هنرنمائى دارند و مادران با هزار شور و شعف در كنار گاهواره ، زمزمه مىكنند و با فرازهاى زيباى شعرى ، دل ناآرام طفل را آرامش مىبخشند . در سنين كودكى شعر مبدأ تلقين اوصاف پسنديده و خصلتهاى نيكو است و شور ايمان را در رگ و پى جوانان جاى مىدهد و همراه با رشد جسمى روح طفل را به آسمانهاى پاك اوج مىدهد و افقهاى ديگرى به رويش مىگشايد ، او را با پاكان آشنا مىسازد و دلش را به خاندان پيغمبر كه بهترين پاكانند ربط مىدهد و اين شعر است كه اين همه هنر دارد و مىتواند در پى يك خروش ، سازمان مخالفين را درهم كوبد و خوار و ذليلشان كند و بهترين شاهد شمائيد كه مىدانيد شعر خوب چه شورى در دل و خروشى در سر مىافكند .
( اگر با زبان عربى آشنائى داشتيد ) مىديديد چگونه در مقابل قصيدهء ميميهء فرزدق ، دل مىباختيد و با هاشميات كميت ، انس گرفته و قصيدهء عينيهء حميرى شور و احساسى حماسى در دل و سرتان مىافكند ، آيا مىشد قصيدهء تائيهء دعبل خزاعى را بخوانيد و بر
الغدير ( فارسى ) — صفحة 3
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٣