ايشان سوگند به دروغ مىخورند با اينكه مىدانند ( 14 ) .
خداى تعالى براى آنان عذابى سخت آماده كرده چون اعمالى را كه انجام مىدهند بد است ( 15 ) .
سوگندهاى خود را سپر قرار داده از راه خدا جلوگيرى كردند به همين جهت عذابى خوار كننده دارند ( 16 ) .
مالها و فرزندان ( به اندازه خردلى ) از خدا بىنيازشان نمىكند ايشان ياران دوزخ و در آن جاودانند ( 17 ) .
روزى كه خدا همگيشان را مبعوث مىكند براى او هم سوگند مىخورند همانطور كه براى شما سوگند مىخوردند و گمان مىكنند كه تكيه گاهى محكم دارند آگاه باشيد كه آنان دروغگويند ( 18 ) .
شيطان بر آنان مسلط شده ياد خدا را از دلهايشان برده اينان حزب شيطانند آگاه كه حزب شيطان زيانكارند ( 19 ) .
به طور قطع كسانى كه با خدا و رسولش مخالفت و دشمنى مىكنند در زمره خوارترينند ( 20 ) .
خداى تعالى چنين تقدير كرده كه من و رسولانم سرانجام غالبيم ، آرى خدا قوى و عزيز است ( 21 ) .
هيچ قومى نخواهى يافت كه ايمان به خدا و روز جزاء داشته باشد و در عين حال با كسانى كه با خدا و رسولش دشمنى مىكنند دوستى كند هر چند دشمن خدا و رسول پدران و يا فرزندان و يا برادرانشان و يا قوم و قبيله شان باشد ، براى اينكه خداوند در دلهايشان ايمان را نوشته و به روحى از خودش تاييدشان كرده و در جناتى كه نهرها در زير درختانش جارى است داخلشان مىكند تا جاودانه در آن باشند خدا از ايشان راضى شد و ايشان از خدا راضى شدند اينان حزب خدايند ، آگاه ! كه تنها حزب خدا رستگارند ( 22 ) .
بيان آيات
اين آيات سرگذشت دسته اى از منافقين را ذكر مىكند كه با يهوديان دوستى و مودت و با خدا و رسولش دشمنى داشتند ، و ايشان را به خاطر همين انحراف مذمت نموده ، به عذاب و شقاوت تهديد مىكند ، تهديدى بسيار شديد . و در آخر به عنوان حكمى قطعى و كلى مىفرمايد : ايمان به خدا و روز جزا نمىگذارد انسانى با دشمنان خدا و رسولش دوستى كند ، حال اين دشمنان هر كه مىخواهند باشند . و سپس مؤمنين را مدح مىكند به اينكه از دشمنان دين بيزارند ، و ايشان را وعده ايمان مىدهد ، ايمانى مستقر در روح و جانشان ، ايمانى از ناحيه خدا و نيز وعده بهشت و رضوان مىدهد .