تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 426

مساهمون:

ص٤٢٦
در حالى كه قبلا با خدا عهد بستند كه پشت به خدا و دين نكنند ، و خدا از عهد خود بازخواست خواهد كرد ( 15 ) . بگو به فرضى هم كه از مرگ يا كشته شدن فرار كنيد ، تازه جز اندكى زندگى نخواهيد كرد ( 16 ) . بگو آن كيست كه شما را از خدا اگر بدى شما را بخواهد نگه بدارد ؟ و يا جلو رحمت او را اگر رحمت شما را بخواهد بگيرد ؟ نه ، به غير خدا ولى و ياورى براى خود نخواهند يافت ( 17 ) . و بدانند كه خدا مىشناسد چه كسانى از شما امروز و فردا كردند ، و چه كسانى بودند كه به برادران خود گفتند : نزد ما بياييد ، و به جنگ نرويد ، اينها جز اندكى به جنگ حاضر نمىشوند ( 18 ) . آنان نسبت به جان خود بر شما بخل مىورزند ، به شهادت اينكه وقتى پاى ترس به ميان مىآيد ، ايشان را مىبينى كه وقتى به تو نگاه مىكنند مانند كسى كه به غشوه مرگ افتاده ، حدقه هايشان مىچرخد ، ولى چون ترس تمام مىشود ، با زبانهايى تيز به شما طعن مىزنند ، و در خير رساندن بخيلند ، ايشان ايمان نياورده‌اند ، و خدا هم اعمال نيكشان را بى اجر كرده ، و اين براى خدا آسان است ( 19 ) . پنداشتند احزاب هنوز نرفته‌اند ، و اگر هم برگردند ، دوست مىدارند اى كاش به باديه رفته بودند ، و از آنجا جوياى اخبار شما مىشدند ، و به فرضى هم در ميان شما باشند ، جز اندكى قتال نمىكنند ( 20 ) . در حالى كه شما مىتوانستيد به رسول خدا ( ص ) به خوبى تاسى كنيد ، و اين وظيفه هر كسى است كه اميد به خدا و روز جزا دارد ، و بسيار ياد خدا مىكند ( 21 ) . و چون مؤمنان احزاب را ديدند ، گفتند : اين همان وعده اى است كه خدا و رسولش به ما داد ، و خدا و رسولش راست گفتند ، و از ديدن احزاب جز بيشتر شدن ايمان و تسليم ، بهره اى نگرفتند ( 22 ) . بعضى از مؤمنان مردانى هستند كه بر هر چه با خدا عهد بستند وفا كردند ، پس بعضىشان از دنيا رفتند ، و بعضى ديگر منتظرند و هيچ چيز را تبديل نكردند ( 23 ) . تا خدا به صادقان ، پاداش صدقشان را دهد و منافقان را اگر خواست عذاب كند ، و يا بر آنان توبه كند ، كه خدا آمرزنده رحيم است ( 24 ) . و خدا آنان را كه كافر شدند ، به غيظشان برگردانيد ، به هيچ خيرى نرسيدند ، و خدا زحمت جنگ را هم از مؤمنان برداشت ، و خدا همواره توانا و عزيز است ( 25 ) . و ياران كتابى ايشان را كه كمكشان كردند از قلعه هايشان بيرون كرد ، و ترس در دلهايشان بيفكند ، عده اى از ايشان را كشتيد ، و جمعى ديگر را اسير كرديد ( 26 ) . و سرزمين ايشان ، و خانه هايشان ، و اموالشان ، و زمينى را كه تا امروز در آن قدم ننهاده بوديد ، همه را به شما ارث داد ، و خدا همواره بر هر چيزى توانا است ( 27 ) .