نمىگردد و قهر نمىكند ، و به « معتر » يعنى كسى كه از كنار تو عبور مىكند بلكه تعارفش كنى ، بخوران « 1 » .
و در معانى الاخبار به سند خود از سيف تمار روايت كرده كه گفت : امام صادق ( ع ) فرمود : سعيد بن عبد الملك به حج آمد و پدرم را بديد ، پس گفت : من شترى سوق دادهام ( با خود براى قربانى آوردهام ) حال چه كنم ؟ فرمود يك ثلث آن را براى خوردن خانواده ات بده ، و ثلث ديگر را به قانع بخوران ، و ثلث سوم را به مسكين بده . پرسيدم : مسكين يعنى سائل ؟ فرمود : بله و قانع آن كسى است كه هر چيز برايش بفرستى هر چند يك تكه گوشت باشد قناعت مىكند ، و معتر آن كسى است كه به طمع گوشت از كنار تو مىگذرد ، ولى سؤال نمىكند « 2 » .
مؤلف : در همه مضامينى كه در اين روايات گذشت ، روايات بسيار ديگرى هست كه آنچه ما نقل كرديم مختصرى از آنها بود .
و در كتاب جوامع الجامع در تفسير جمله * ( « لَنْ يَنالَ اللَّه لُحُومُها وَلا دِماؤُها » ) * مىگويد :
و روايت شده كه مردم جاهليت را رسم بر اين بود كه وقتى شتر را نحر مىكردند ، خون آن را به ديوار كعبه مىماليدند ، پس وقتى مسلمانان به حج رفتند مىخواستند همين رسم جاهليت را انجام دهند اين آيه نازل شد « 3 » .
مؤلف : در معناى اين روايت در الدر المنثور حديثى از ابن منذر و ابن مردويه از ابن عباس آمده است « 4 » .
و در تفسير قمى بعد از جمله * ( « لِتُكَبِّرُوا اللَّه عَلى ما هَداكُمْ » ) * گفته : تكبير در ايام تشريق در منى به دنبال پانزده نماز و در شهرها به دنبال ده نماز گفته مىشود « 5 » .
هامش
( 1 ) فروع كافى ، ج 4 ، ص 499 .
( 2 ) معانى الاخبار ، ص 207 .
( 3 ) جوامع الجامع ، ط قديم ، ص 296 .
( 4 ) الدر المنثور ، ج 4 ، ص 363 .
( 5 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 84 .