مردويه ، از ابن عباس روايت كردهاند كه گفت : رسول خدا ( ص ) فرمود : هر كه پيروى كند كتاب خداى را ، خدا او را از ضلالت و گمراهى در دنيا هدايت نموده و از سوء حساب در قيامت نگاه مىدارد ، و اين همان است كه خدا در قرآن فرموده : * ( « فَمَنِ اتَّبَعَ هُدايَ فَلا يَضِلُّ وَلا يَشْقى » ) * « 1 » .
مؤلف : اين حديث جمله * ( « فَلا يَضِلُّ » ) * را حمل بر ضلالت در دنيا ، و جمله * ( « وَلا يَشْقى » ) * را حمل بر شقاوت آخرت كرده ، و اين خود مؤيد مطلبى است كه ما در تفسير همين آيه گفتيم .
و در مجمع البيان در ذيل جمله * ( « فَإِنَّ لَه مَعِيشَةً ضَنْكاً » ) * آمده كه بعضى گفتهاند :
مقصود از آن ، عذاب قبر است ، و اين قول را از ابن مسعود و ابى سعيد خدرى و سدى نقل كردهاند ، و ابو هريره نيز آن را به طور مرفوعه روايت كرده « 2 » .
و در كافى به سند خود از ابى بصير روايت كرده كه گفت : از امام صادق ( ع ) شنيدم مىفرمود : هر كه با تن سالم و داشتن استطاعت حج نكند تا بميرد ، او از جمله كسانى خواهد بود كه خدا در باره شان فرموده : * ( « وَنَحْشُرُه يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى » ) * مىگويد :
گفتم : سبحان اللَّه كور محشور مىشود ؟ فرمود : بله خداوند او را از راه حقش كور مىكند « 3 » .
مؤلف : نظير اين روايت را قمى در تفسير خود مسندا از معاوية بن عمار « 4 » ، و صدوق در كتاب « من لا يحضره الفقيه » بدون سند از امام صادق ( ع ) نقل كردهاند « 5 » ، و اين روايت در اينكه كورى روز قيامت را مختص به طريق حق كه طريق نجات و سعادت است كرده ، مؤيد بيانى است كه ما در تفسير آيه گذرانديم .
هامش
( 1 ) الدر المنثور ، ج 4 ، ص 311 .
( 2 ) مجمع البيان ، ج 7 ، ص 34 .
( 3 ) فروع كافى ، ج 4 ، ص 269 .
( 4 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 66 .
( 5 ) من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 273 .