نبخشيد فرشتگان الهى خودشان را به وى معرفى نموده ، گفتند « ما جوان امرد و از جنس بشر نيستيم ، ما فرشتگان پروردگار تو هستيم » و بدين وسيله آن جناب را خوشحال كردند و فهميد كه مردم دستشان به او نمىرسد و نمىتوانند از ناحيه آن جناب به خواسته خود برسند ، و تتمه ماجرا چنين بود كه قرآن كريم در جايى ديگر فرمود : « وَلَقَدْ راوَدُوه عَنْ ضَيْفِه فَطَمَسْنا أَعْيُنَهُمْ » « 1 » و به حكم اين كلام الهى ، خداى تعالى ديدگان آنهايى كه به سوى شر سرعت مىگرفتند و بر در خانه حضرت لوط ( ع ) ازدحام كردند نابينا كرد و از ديدن پيش پاى خود محرومشان ساخت .
* ( « فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَلا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ » ) * - كلمه « أسر » أمر از ماده « اسراء » است كه مصدر باب افعال است و ثلاثى مجرد آن يعنى « سرى » با ضمه سين به معناى سير در شب است ، در اينجا ممكن است بپرسى با اينكه جمله « فاسر » به معناى آن است كه : شبانه اهلت را حركت بده و از قريه بيرون ببر ، ديگر چه حاجت بود به اينكه بفرمايد :
« * ( بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ ) * - در قطعه اى از شب » ؟ جواب مىگوييم : اين جمله نوعى توضيح است براى امر نامبرده و حرف « باء » در جمله * ( « بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ » ) * يا به معناى مصاحبت است و يا به معناى « فى » اگر به معناى مصاحبت باشد معناى آيه چنين مىشود : « از تاريكى شب استفاده كن ، با قطعه اى از آن تاريكى اهلت را بيرون ببر » و اگر به معناى « فى » باشد چنين مىشود : « در قطعه اى از شب اهلت را بيرون ببر » و كلمه « قطع » در مورد هر چيزى به كار برود معناى طايفه و قسمت و بعضى از آن را مىدهد .
و مصدر « التفات » كه نهى « لا يلتفت » از آن مشتق است مصدر باب افتعال است و ثلاثى مجرد آن « لفت » است ، و راغب در معناى آن گفته : وقتى مىگويند : « لفته عن كذا - فلانى را از فلان كار لفت كرد » معنايش اين است كه او را منصرف ساخت . و اين ماده در قرآن كريم آمده كه مىفرمايد : « قالُوا أجِئْتَنا لِتَلْفِتَنا » و از همين باب است كه مىگويد :
« التفت فلان - فلانى التفات كرد » يعنى روى خود را از آن سويى كه داشت برگردانيد و زن لفوت آن زنى را گويند كه از شوهر قبلى فرزند به خانه شوهر فعلى آورده و از شوهرش روى بر مىگرداند و متوجه به آن فرزند مىشود . « 2 »
هامش
( 1 ) مردم به قصد سوء به ميهمانان او حمله ور شدند ، پس ما چشمانشان را كور كرديم . « سوره قمر ، آيه 37 »
( 2 ) مفردات راغب ، ماده لفت .