قبل از خود را در دست نداشته باشند « مانيتون » داستان طوفان را آورده و تاريخ آن را بعد از « هرمس اول » كه بعد از « ميناس اول » بوده ذكر كرده است ، و به حسب اين نقل نيز ، تاريخ طوفان قديمتر از تاريخى است كه تورات براى آنان ذكر كرده . و از قدماى يونان روايت شده كه در قديم طوفانى عالمگير حادث شد و همه روى زمين را فرا گرفت ، تنها « دوكاليون » و همسرش « بيرا » از آن نجات يافتند .
و از قدماى فرس - ايرانيان - نيز روايت شده كه گفتهاند خدا طوفانى به پا كرد و زمين را كه به دست اهريمن - خداى شرور - مالامال از فساد و شر شده بود غرق كرد ، و گفتهاند كه اين طوفان نخست از داخل تنورى آغاز گرديد ، تنورى كه در خانه عجوزه ( زول كوفه ) واقع بود و اين عجوزه هميشه نان خود را در اين تنور مىپخت ، و ليكن مجوسيان منكر طوفانى عالمگير بوده و گفتهاند كه طوفان مورد بحث تنها در سرزمين عراق بوده و دامنه اش تا به حدود كردستان نيز كشيده شده بود .
قدماى هند نيز وقوع طوفان را ثبت كرده و آن را به شكلى خرافى روايت كرده و هفت بار دانستهاند ، و در باره آخرين طوفان گفتهاند : پادشاه هنديان و همسرش در يك كشتى عظيم كه آن را به امر اللَّه خود « فشنو » ساخته و با ميخ و ليف خرما محكم كرده بود نشستند و از غرق نجات يافتند ، و اين كشتى بعد از طوفان و فروكش شدن آب بر كوه « جيمافات » - هيماليا - به زمين نشست . ولى « برهمىها » مانند مجوسيان منكر طوفانى عمومى هستند كه همه سرزمين هند را گرفته باشد ، و مساله تعدد وقوع طوفان از ژاپنىها و چينىها و برزيلىها و مكزيكىها ، و اقوامى ديگر نيز روايت شده ، و همه اين روايات متفقند در اينكه سبب پيدايش اين طوفان ظلم و شرور انسانها بوده ، كه خداى تعالى آنان را به اين وسيله عقاب كرده است . « 1 »
در كتاب « اوستا » كه كتاب مقدس مجوسيان است در نسخه اى كه به زبان فرانسه ترجمه و در پاريس چاپ شده آمده است كه « اهورامزدا » به « ايما » ( كه به اعتقاد مجوسيان همان جمشيد پادشاه است ) وحى كرد كه به زودى طوفانى واقع خواهد شد و همه زمين غرق خواهد گشت ، و به او دستور داد تا چهارديوارى بسيار بلندى بسازد بطورى كه هر كس داخل آن قرار بگيرد از غرق شدن محفوظ بماند . و نيز به او دستور داد تا از زنان و مردانى كه صالح براى نسل باشند جماعتى را برگزيده و در آن چهار ديوارى جاى دهد ، و همچنين از هر جنسى اجناس
هامش
( 1 ) المنار ، ج 11 ، ص 101 - 105 .