معناى « به همراه برداشتن زينت در موقع رفتن به سوى مسجد » آرايش ظاهرى نيست ، بلكه آرايشى است معنوى كه مناسب با نماز و طواف و ساير عبادات باشد . پس معناى آيه بر مىگردد به امر به زينت كردن نيكو براى نماز و غير آن و اطلاق آن شامل نماز اعياد و جماعات و نمازهاى يوميه و ساير وجوه عبادت و ذكر مىشود .
* ( « وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلا تُسْرِفُوا . . . » ) * - در اين جمله دو امر اباحى و يك نهى تحريمى است كه جمله * ( « إِنَّه لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ » ) * نهى تحريمى مزبور را تعليل مىكند . و همان طورى كه قبلا هم اشاره كرديم اين امر و نهى و علتى كه براى آن ذكر شده همه از متفرعات داستان بهشت آدم است ، و خطاب اين جمله مانند خطابهاى آن داستان عمومى است و اختصاص به يك دين و يك صنف ندارد . پس اينكه بعضى از مفسرين گفتهاند آيه * ( « يا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ » ) * دلالت دارد بر اينكه رسول خدا ( ص ) مبعوث به جميع امم دنيا است . و همچنين اينكه گفتهاند خطاب در اين آيه به حسب لغت زنان را شامل نمىشود و ليكن به حسب شرع آنان را به تبع مردها شامل مىشود ، صحيح نيست ، زيرا همانطورى كه گفتيم اين خطاب اختصاص به امت اسلام ندارد و شمولش نسبت به زنان از ناحيه تغليب و وجود قرينه عقلى است نه به حسب شرع .
* ( « قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّه الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِه وَالطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ » ) * در اين آيه به نوعى التفات حكمى مخصوص به اين امت از حكم عام سابق استخراج شده ، هم چنان كه در جمله * ( « ذلِكَ مِنْ آياتِ اللَّه لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ » ) * و جمله * ( « وَإِذا فَعَلُوا فاحِشَةً » ) * نظيرش گذشت .
استفهامى كه در اين آيه است استفهامى است انكارى .
كلمه « الزين » در مقابل معناى « الشين » است ، و به معناى كارها و چيزهايى است كه عيب و نقص را از بين ببرد و « الشين » به معناى هر چيزى است كه مايه رسوايى و نقص انسان و نفرت اشخاص از او بوده باشد .
معناى اخراج زينت و طيبات رزق
« اخراج زينت » استعاره اى است تخييلى و كنايه است از اظهار آن . آرى ، اين خداى سبحان است كه به الهام و هدايت خود انسان را از راه فطرت ملهم كرده تا انواع و اقسام زينتهايى كه مورد پسند جامعه او و باعث مجذوب شدن دلها به سوى او است ايجاد نموده به