حقّ مطلب !
اين بود ، تمام رواياتيكه در « صحاح و مسانيد » ، بطور مرفوع و موقوف « 1 » ، دربارهء موضوع سجده ، وارد شده است . و ديگر حديثى نماند كه ما آن را ذكر نكرده باشيم .
اين احاديث ، صراحت دارند بر اينكه اصل در سجده ، در صورت قدرت و امكان ، همه جاى زمين است ، و آنچه از روئيدنيهاى زمين ، ساخته مىشود ، در حكم تابع زمين است .
چنان كه احاديث « خمره » ، « حفل » ، « حصير » و « بساط » ، بر آن دلالت دارد .
در صورتى كه عذرى در كار نباشد ، هيچ چيز ، جاى زمين و روئيدنيهاى زمين را نميگيرد .
اما با وجود عذر ، و ممكن نبودن سجده بر زمين ، نمازگذار ميتواند بر لباسى كه بتن دارد سجده كند . ولى بر لباس منفصل ، - لباسى كه در تنش نيست - سجده كردن جايز نميباشد .
زيرا در احاديث ، از سجدهء بر لباس منفصل ، ذكرى نشده است .
و امّا سجدهء بر فرش ، سجاده ، گليم پشمى ، كركى ، حرير و امثال اينها ، و جامهء
هامش
( 1 ) - حديث موقوف ، حديثى است كه قول يا فعل و يا تقرير يكى از اصحاب پيامبر را نقل كند ، بدون اينكه بمعصوم ، منتهى شود .
( و يا اينكه قول ، يا فعل و يا تقرير ائمه معصومين ، صلوات اللّه عليهم اجمعين را نقل كند ) . ( مترجم )