بود . و از نظر اعتبار و سند ، بر همه ، برترى داشت . فقهاى - بوشنگ - از او استفاده كردند . وقتى از دنيا رفت 93 سال عمر داشت » .
- ابن شاكر - دربارهاش گفته :
« در ادبيات ، و معارف مذهبى ، و اطلاع بر اقوال مخالف ، و علوّ اسناد ، از پيشوايان بزرگ بوده است . »
آنگاه ، پارهاى از اشعارش را آورده ؛ و از آن جمله ، اين دو بيت است :
« ان شئت عيشا طيبا * يغدو بلا منازع
فاقنع بما اتيته * فالعيش عيش القانع « 1 » »
7 - عبد اللّه بن احمد بن حمويه بن يوسف ، ابو محمد سرخسى ، كه در سال 381 وفات كرده است .
- ابن العماد - دربارهاش گفته :
« محدّثى است موثق . عبد اللّه بن احمد ، از - فربرى - « صحيح » بخارى » را نقل كرده ، و از عيسى بن عمر سمرقندى ، كتاب - دارمى - و از ابراهيم بن خريم ، مسند عبد بن حميد و تفسيرش را روايت مىكند . و در سن 88 سالگى از دنيا رفته است . »
8 - ابو اسحاق ، ابراهيم بن خريم بن قمر الشّاشى . مسند حافظ - عبد بن حميد - و تفسير او را بسيار نقل ميكرد . و اين دو كتاب را حفاظ ، و پيشوايان حديث ، و بزرگان دين ، همه از او گرفتهاند .
و باسناد او « ابن عساكر » حديثى در - مشيخهء - خود نقل كرده ، و آن حديث را با شرائطى كه شيخين - مسلم و بخارى - در صحت حديث ، قائلند ، صحيح دانسته است .
9 - عبد بن حميد بن نصر - كسّى - كه در سال 249 وفات كرده ، از رجال - مسلم و ترمذى - در صحيحشان ، و از رجال « بخارى » در - التاريخ الكبير - است .
وى ، حافظ حديث ، و از پيشوايان مورد وثوق است و عدهاى توثيقش كردهاند .
هامش
( 1 ) - اگر زندگى پاكيزه ميخواهى كه هيچ مزاحم و منازعى نداشته باشى ، به آنچه روزيت شده ، قناعت كن . كه زندگى ، زندگى قناعت پيشگان است .