برد و در آسمان دنيا هيچ فرشتهاى نماند ، مگر آنكه آنتربت را بوئيد .
و همين تربت ، باعث شد كه همه ، از داستان شهادت - حسين - خبردار شوند .
- شرحبيل - ميگويد :
آنگاه پيامبر ، تربتى را كه آن فرشته بوى داده بود ، در دست گرفت و شروع كرد ببوئيدن و گريستن . و در حال گريه ميگفت :
بارالها ! در قاتل فرزندم ميمنت و مباركى قرار مده ، و وى را به آتش دوزخ بيفكن .
آنگاه ، آن مشت خاك را بامّ سلمه داد ، و او را بكشته شدن - حسين - در كنار نهر فرات ، خبر داد ، و گفت :
اى - امّ سلمه - ، اين خاك را بگير و نگهدار .
هر وقت ، دگرگونش يافتى ، و ديدى كه به صورت خونى تازه درآمد بدان ، كه در آن موقع ، فرزندم - حسين - كشته شده است ! . »
سيرتنا وسنتنا ، سيرة نبينا وسنته ( راه و روش ما راه و روش پيامبر ( ص ) ما است ) ( فارسى ) — صفحة 107
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص١٠٧