انسان خود را بشناسد . )
أكثر النّاس معرفة لنفسه أخوفهم لربّه . « 1 » ( مردمى كه شناخت بيشترى به نفس خود پيدا كردهاند كسانى هستند كه خوف بيشترى از پروردگار خود دارند . )
أفضل العقل معرفة الانسان بنفسه ، فمن عرف نفسه عقل ، و من جهلها ضلّ . « 2 » ( برترين آگاهى اين است كه انسان خود را بشناسد ، پس هركس خود را شناخت آگاه شد و هركس نشناخت گمراه گشت . )
عجبت لمن ينشد ضالّته ، و قد أضلّ نفسه فلا يطلبها . « 3 » ( در شگفتم از كسى كه گمشدهاش را مىجويد در حالى كه خود را گم كرده ولى در جستجوى آن نيست . )
عجبت لمن يجهل نفسه ، كيف يعرف ربّه . « 4 » ( در شگفتم از كسى كه خود را نشناخته چگونه خدايش را مىشناسد . )
غاية المعرفة أن يعرف المرء نفسه . « 5 » ( نهايت معرفت آن است كه شخص خود را بشناسد . )
كيف يعرف غيره من يجهل نفسه . « 6 » ( كسى كه خود را نشناخته است ، غير خود را چگونه مىشناسد . )
كفى بالمرء معرفة أن يعرف نفسه . « 7 » ( در معرفت شخص همين بس كه خود را مىشناسد . )
كفى بالمرء جهلا أن يجهل نفسه . « 8 » ( در جهالت شخص همين بس نسبت به خويش جاهل است . )
من عرف نفسه ، تجرّد . « 9 » ( هركس خود را شناخت ، مجرّد گشت . )
هامش
( 1 ) . غرر الحكم ، ص 232 . - و .
( 2 ) . همان ، ص 52 .
( 3 ) . همان ، ص 233 .
( 4 ) . همان ، ص 233 .
( 5 ) . همان ، ص 232 .
( 6 ) . همان ، ص 233 .
( 7 ) . همان ، ص 232 .
( 8 ) . همان ، ص 438 .
( 9 ) . غرر الحكم ، ص 232 . - و .