قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ .
« 1 »
( بگو اى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله اگر خدا را دوست مىداريد مرا پيروى كنيد كه خدا شما را دوست بدارد و گناهانتان را ببخشد . )
و مىفرمايد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ .
« 2 » ( اى كسانى كه به حق گرويديد ، اينك خدا ترس و متقى شويد و به رسولش محمد مصطفى صلّى اللّه عليه و آله نيز ايمان آريد تا خدا شما را از رحمتش دو بهره نصيب گرداند ( يكى بر ايمان رسولان پيشين و يكى بر ايمان به دين رسول ) و نورى از پرتو ايمان به قرآن ، شما را عطا كند ، بدان نور راه ( بهشت ابد ) پيماييد و از گناه شما نيز درگذرد . ) « 3 »
آنچنان كه از سياق هر دو آيه پيداست در هر دو آيه دستور به پيروى از پيامبر و ايمان به او داده شده است و هر دو آيه محبت خداوند را به بندهاش بيان مىكند كه اين محبت ، خود رحمتى ويژه است كه موجب مىگردد نورى به بنده داده شود تا به وسيلهء آن بين مردم بگردد و با آنان به معاشرت پردازد و همانا پيش از اين بنده با قواى نفس و ابزار آن ، از سمع و بصر و دست و زبان ، در ميان مردم مىگشت ، اما بر اثر محبت خداوند آن ابزار مبدل به نورى از جانب خدا مىشود .
در كتاب « اثبات الوصية » تأليف مسعودى از حضرت على عليه السّلام خطبهاى روايت شده است كه فرموده است :
سبحانك أىّ عين تقوم نصب بهاء نورك و ترقى إلى نور ضياء قدرتك ؟ و أىّ فهم يفهم ما دون ذلك إلّا أبصار كشفت عنها
هامش
( 1 ) . آل عمران / 31
( 2 ) . حديد / 28
( 3 ) . و اين نور ، روح زندهاى است كه انسان با آن زنده مىشود ، چنان كه در اين سخن خداوند بدان اشارت رفته است كه مىفرمايد : آيا كسى كه مرده بود و ما او را زنده گردانيديم و برايش نورى قرار داديم تا با آن در ميان مردم بگردد . . . ، كه ظاهر سياق آيه كه مىفرمايد : و برايش قرار داديم . . . تا آخر آيه بيان « و ما او را زنده گردانيديم » است . - م .