روسيه پيدا شده و به تدريج به طوايف گوناگون تقسيم شدند كه در جستوجوى مراتع و علفزارها به يونان و آسياى صغير و ايران و هندوستان مهاجرت كردند . به هنگام اين مهاجرتها « آرين » خوانده مىشدند . ادبيات ودايى ( كه با آريايىهاى ساكن هندوستان ارتباط پيدا مىكرد ) به دقت مورد مطالعه قرار گرفت و ظاهرا ثابت شد كه تاريخ هندوستان با زمان ورود آريايىها به هندوستان آغاز مىشود ، يعنى در طول هزارهء دوم ق . م .
اما اين تصوير با دقت ساخته و پرداخته شده از گذشتهء هندوستان ، بار ديگر در سدهء بيستم ميلادى آشفته شد و درهم ريخت . در سالهاى 2 - 1921 باستانشناسان به وجود تمدنى ، پيش از آريايىها ، در شمال غربى هندوستان پى بردند . اين تمدن كه به تمدن درهء رود سند مشهور شد ، در دو شهر موهنجودارو و هارپا پايه گرفته بود . با اين كشف باستانشناسى جنبهء اساطيرى بودن بخش اول تاريخ سنتى هند مسلم گرديد . تاريخ فرهنگ هارپا به سالهاى 3000 تا 1500 ق . م مربوط مىشود . بنابراين وجود عينى تمدن هارپا با خاندان مانوها غير ممكن مىشود ، زيرا ساختار فرهنگى اين دو با يكديگر ناسازگارى بنيادين دارد .
بنابراين دربارهء گذشتهء هندوستان دو منبع اطلاع جدا از يكديگر در دست است ؛ منابع تاريخى كه عبارتاند از : شواهد باستانشناسى و آنچه از ادبيات ودايى استنباط مىشود و منابع سنتى كه تشكيل مىشود از داستانهايى كه در پوراناها آمده و پوراناها به تحقيق بعد از ادبيات ودايى مدون شدهاند . توالى رويدادهاى تاريخى از اين قرارند : تمدن درهء رود سند در هزارهء دوم ق . م رو به زوال و فساد رفت و به هنگام ورود آرينها ( سال 1500 ق . م ) به شمال غرب هندوستان كاملا نابود شده بود . آرينها يا هند و اروپايىها ، اعقاب هندو - اروپائيان ، مدتها بود كه در باكتريا و شمال فلات ايران رخت اقامت افكنده بودند . اما در حوالى سال 1500 ق . م از طريق معابر هندوكش به شمال هندوستان مهاجرت كردند . در آغاز چون مردمى گلهدار بودند در دشتهاى
تاريخ هند ( فارسى ) — صفحة 31
مساهمون: روميلا تاپار
ص٣١