يا « ديوادايا » واگذار شده بود ، هرجا كه مسئله اجارهبها مطرح مىشد ، به صورت مالكان عرفى نگاه مىكردند .
الگوى موقوفات براهمادايا ، همانگونه كه از واگذارىهاى چولا برمىآيد ، باآنچه در دورهء پالاواها انجام مىشد تفاوتى نكرده بود ؛ مانند وقفنامهء « انبيل » كه توسط « سوندراچولا » نامى زمينى به برهمنى بهنام « آيندورها براهم دهيرراجا » واگذار مىشود .
. . . مرزهاى زمين مربوط را با ايجاد خندق خاكى و كاشتن كاكتوس معين كرديم . اين ملك ازجمله شامل مىشود درختان ثمرى ، آب ، اراضى مزروعى ، باغستان تمام درختان روبهبالا و چاههاى روبه پايين و زمينهاى باير ، كه گوسالهها در آن مىچرند ، محل روستاها ، تپههاى مورچه ، سكوهاى بناشده در اطراف درختان ، جويبارها و گودالها ، نهرها و رسوبات آنها ، استخرها ، انبار غلات ، استخرهاى آبخيزدارى ، محل كندوهاى عسل و هرجا كه سوسمار مىدود و سنگپشت مىخزد . و عوارضى از قبيل عوايد خانههاى انصاف و عوارض درختان فوفل و پارچههاى دستگاههاى نساجى . . . و هرچه كه به شاه بايد ماليات بدهد همه به اين شخص واگذار مىشود . مشاراليه حق دارد كه در آنجا تالار بنا كند و اشكوبهاى بالا را با آجر بسازد . حق دارد چاه بزرگ يا كوچك حفر كند ، درختكارى كند . برطبق نياز جوى آبيارى درآورد .
آبهاى هرز را جمعآورى و براى آبيارى مصرف كند . كسى حق ندارد براى استفاده از اينگونه آبها سبد مصرف كند . با اين سند وضع كهن و اسم قديم و مالياتهاى گذشته ملغى مىشود . « 1 »
ميان كسانى كه ماليات ارضى مىپرداختند ، يعنى اجارهكاران و آنان كه نمىپرداختند - مراد كارگران مزدور كشاورزى است - فرق اساسى وجود داشت . فرق در اين بود كه كارگر مزدور نمىتوانست به عضويت شوراى
هامش
( 1 ) .K . A . Nilakanta Sastri , The Cholas , P . 575 .