را ميسازند : اين چوبها را كه به اندازه دو آرنج بريدهاند به چوبهاى بلندى كه نزديك هم قرار دارد وصل ميكنند و وقتى كف كشتى به اين ترتيب ساخته شد دو لبه آن را با چوبى كه بر روى چوبهاى بلند قبلى قرار ميدهند بهم متصل ميكنند .
براى استحكام دو لبه ، تسمه به كار نميبرند ، بلكه شكافهاى آن را از داخل با پاپيروس پر ميكنند . فقط يك پارو ميسازند كه از قسمت عقب كشتى خارج مىشود . دكل كشتى از چوب اقاقيا و بادبانهاى آن از پاپيروس است . اگر باد مساعد نوزد اين كشتىها قادر نيستند در خلاف جهت آب در رود بالا روند و در اين صورت بايد آنها را از ساحل يدككش كرد . ولى در مراجعت كشتىها به ترتيب زير در مسير آب حركت ميكنند : تختك « 1 » كوچكى با قطعات چوب درخت تمر ساختهاند كه با الياف نى بهم متصل شده . اين تختك را با ريسمانى به جلوى كشتى مىبندند و سپس آن را در سطح آب رها ميكنند . همچنين سنگ سوراخدارى را به وزن تقريبى دو تالان « 2 » با ريسمان ديگرى به عقب كشتى متصل ميكنند . جريان آب بشدت با تختك تماس پيدا مىكند و آن را با سرعت ميراند و در نتيجه باريس « 3 » ( نام اين كشتىها چنين است ) را نيز با خود ميكشد . در همان حال تخته سنگ سوراخ كه در عقب كشتى به عمق آب رفته موجب مىشود كه حركت كشتى به خط مستقيم صورت گيرد . از كشتى هائى كه به اين ترتيب ساختهاند در مصر خيلى زياد يافت مىشود و بعضى از آنها مىتوانند چندين هزار تالان بار حمل كنند .
هامش
( 1 ) - اين تختك را با حصير و چوبهاى سبك به شكل مثلث ميساختند بطوريكه رأس آن در جهت حركت آن قرار ميگرفت و قاعده آن رو به كشتى بود . به علت وسعت سطح قاعده و برخورد آب با آن نيروى زيادى حاصل ميشد كه بوسيله ريسمان به كشتى منتقل ميگرديد و كشتى را حركت ميداد . ولى بعيد به نظر ميرسد كه اين تختك سبك بتواند يك كشتى سنگين پربار را بكشد . شايد تنها استفادهاى كه مصريان از آن ميكردهاند اين بوده كه چون تختك در جلوى كشتى بر سطح آب قرار داشت و با آب حركت ميكرد مانع ميشد كه كشتى از جريان خارج و به حوضچهها و آبهاى راكد اطراف رانده شود .
( 2 ) - تالان واحد وزن در يونان باستان و برابر 39 ر 36 كيلوگرام ( رجوع شود به يادداشت مقدمه دربارهء اوزان و مقادير در يونان باستان ) .
( 3 ) -Baris