ميكنند و فشار آن به حدى است كه محتويات شكم مرده را حل مىكند و با خود بيرون ميآورد . گوشتها هم در نمك جوش حل ميشوند بقسمى كه از جنازه بجز پوست و استخوان چيزى نميماند . بعد از اين عمل مومياگران جنازه را بىاقدام ديگر به خويشان آن مستر ميكنند .
88 - و اما نوع سوم موميائى كه مخصوص فقرا است چنين است . محتويات شكم را با محلولى كه سيرمايا « 1 » نام دارد شستشو ميدهند و سپس آن را مدت هفتاد روز در نمك قرار ميدهند و آنگاه جنازه را به خويشان آن تحويل ميدهند .
89 - وقتى زنان شخصيتهاى بزرگ ميميرند جسد آنها را فورا براى موميائى نميبرند .
همچنين است در مورد زنانى كه بسيار زيبا هستند و يا آنها كه بسيار محترم بودهاند . جسد اين زنان را سه يا چهار روز پس از مرگ تحويل مومياگران ميدهند .
اين احتياط را از آن جهت ميكنند كه مومياگران نتوانند با آنها مقاربت كنند ، زيرا بطوريكه نقل ميكنند يكى از آنها را در حين انجام اين عمل با زنى كه بتازگى مرده بود غافلگير كردهاند و گويا يكى از همكاران او راز او را فاش كرده بوده .
90 - اگر يكنفر مصرى يا خارجى از حمله تمساح بميرد يا در آب رود غرق شود و جنازه او بدست آيد ساكنان شهرى كه جنازه در خاك آنها افتاده مجبورند آن را موميائى كنند و از آن مواظبت كامل كنند و در تابوت مقدس قرار دهند . غير از كاهنان نيل « 2 » هيچكس حتى خويشان و دوستانش حق ندارند به آن دست زنند .
كاهنان آن را بدست خود دفن ميكنند ، گوئى كه اين جنازه از جنازه يك شخص عادى محترمتر است .
91 - مصريان از قبول رسوم يونانيان امتناع دارند و بطور خلاصه ميتوان گفت كه
هامش
( 1 ) -Syrmaia- دربارهء اين دارو به بند 125 همين كتاب مراجعه شود .
( 2 ) - مصريان براى رود نيل نيز مراسم مذهبى خاصى داشتند و براى اين رود معابدى ساخته بودند كه يكى از بزرگترين آن در نيلوپوليس( Nilopolis )واقع در ايالت آركادى( Arcadie )بود . از اين گفته هردوت چنين نتيجه گرفته مىشود كه بايد در تمام طول ساحل نيل در شهرهاى ساحلى كاهنانى براى اين عمل آماده وجود داشته باشند .